Otwórz menu główne

Inwentyka – gałąź wiedzy zajmująca się procesami twórczymi (łac. inventio – dar wynalazczy).

Prekursorzy inwentykiEdytuj

Dążenie do znalezienia metody twórczego myślenia towarzyszyło człowiekowi od setek lat. Przy czym cały ten czas można podzielić na dwa okresy.

  • Pierwszy okres

Pierwszy okres to dążenie do znalezienia uniwersalnej metody twórczego rozwiązywania problemu. Przedstawiciele to :
Sokrates ( 469 – 399 p.n.e.) - proponował jako metodę dialog mistrz – uczeń lub auto dialog.

Raimundus Lullus (1235 – 1315) - średniowieczny scholastyk, poszukiwał uniwersalnej metody służącej do rozwiązania wszelkich problemów. Jego wkład w współczesną naukę to idea rozpatrywania wszystkich możliwości.

Rene Descartes (1596 – 1650) – francuski matematyk i filozof, w swoich pracach skupiał się na procedurze rozwiązywania zadań i ustaleniu porządku podczas rozwiązywania. Jego idee wywarły wpływ na matematykę i logikę.

Gottfried Wilhelm Leibnitz (1646 – 1716) – poszukiwał uniwersalnej metody, jemu podobnie jak poprzednikom ta sztuka się nie udała.

Wszystkich wymienionych myślicieli, badaczy, naukowców łączyło przyjęcie atomistycznego charakteru natury świata i myślenia oraz możliwość sprowadzenia myślenia do niezawodnych reguł formalnych.

  • Drugi okres

Drugi okres rozpoczął się gdy zdano sobie sprawę że poszukiwanie jednego uniwersalnego rozwiązania jest bezcelowe. Wtedy to zapoczątkował się nurt badań heurystycznych. Przedstawicie to :

  • Bernard Bolzano (1781-1848) czeski matematyk i logik, sformułował podstawy „sztuki odkrywania” gdzie opisywał reguły i metody badań jakimi posługują się wszyscy rozsądni ludzi, czy to świadomie czy nie.
  • George Polya ( przełom XIX i XX wieku) – matematyk i metodolog, twierdził że najbardziej charakterystyczną cechą aktywności człowieka jest zdolność do rozwiązywania zadań, co jest specyficzną cechą intelektu.
  • Gienrich Saułowicz Altszuller (1926-1998) - innowator i twórca metodyki TRIZ, czyli metodyki rozwiązywania problemów innowatorów opartej na logice i danych, a nie na intuicji.

BibliografiaEdytuj

  1. Tytyk E., Projektowanie ergonomiczne, Wydawnictwo Naukowe PWN, Poznań-Warszawa, 2001, str. 82-83

Zobacz teżEdytuj