Iwan Tałdykin

Iwan Gordiejewicz Tałdykin (ros. Иван Гордеевич Талдыкин; ur. 14 sierpnia 1910 w Putywlu, zm. 16 marca 1945 w Połczynie-Zdroju) – oficer Armii Czerwonej, as myśliwski, podpułkownik pilot Ludowego Wojska Polskiego.

Iwan Gordiejewicz Tałdykin
8 zwycięstw
Ilustracja
podpułkownik pilot podpułkownik pilot
Data i miejsce urodzenia 14 sierpnia 1910
Puctywl
Data i miejsce śmierci 16 marca 1945
Połczyn-Zdrój
Przebieg służby
Lata służby 1933-1945
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Orzeł LWP.jpg Ludowe Wojsko Polskie
Formacja Roundel of Poland (1921-1993).svg Lotnictwo ludowego Wojska Polskiego
Jednostki 236 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego (ZSRR),
509 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego (ZSRR),
88 Gwardyjski Pułk Lotnictwa Myśliwskiego (ZSRR),
1 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego "Warszawa"
Główne wojny i bitwy wojna zimowa w Finlandii,
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Medal „Za zasługi bojowe”

ŻyciorysEdytuj

Syn Hordieja. W roku 1927 roku ukończył szkołę techniczną, a w roku 1932 wieczorowy uniwersytet robotniczy. W 1933 roku został powołany do odbycia zasadniczej służby wojskowej w lotnictwie. Ukończył kurs strzelców pokładowych, a w 1938 ukończył oficerską szkołę lotniczą i został skierowany do lotnictwa myśliwskiego.W latach 1939–1940 walczył na froncie w Finlandii, gdzie został ciężko ranny. Od kwietnia 1941 r. dowodził eskadrą w 236 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego.

22 czerwca 1941 roku, jako jeden z pierwszych, podjął walki powietrzne z samolotami Luftwaffe w trakcie których został ranny. Po rekonwalescencji we wrześniu 1941 roku rozpoczął służbę w 509 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego. Od listopada 1942 roku dowodził 519 Pułkiem Lotnictwa Myśliwskiego. W czerwcu 1943 roku objął dowództwo nad 88 Gwardyjskim Pułkiem Lotnictwa Myśliwskiego. Ponownie został ranny w trakcie walk lotniczych, w sierpniu 1943 roku został dowódcą 518 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego.

22 lutego 1944 roku objął dowództwo nad 1 Pułkiem Lotnictwa Myśliwskiego "Warszawa". Dowodził nimi od Warki do Kołobrzegu. Zginął 16 marca 1945 roku podczas powrotu z lotu bojowego wykonywanego w rejonie Kołobrzegu, jego samolot zderzył się z ziemią w rejonie Połczyna-Zdroju[1].

W czasie swej służby wykonał 201 lotów bojowych w czasie 1500 godzin. Zaliczono mu zestrzelenie 8 samolotów. Został pochowany w kwaterze żołnierzy radzieckich na cmentarzu komunalnym w Bydgoszczy.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

UpamiętnienieEdytuj

Jego imieniem nazwano ulicę w Fordonie i Świdwinie. W Połczynie-Zdroju postawiono upamiętniający go pomnik.

PrzypisyEdytuj

  1. Edward Chromy, Szachownice nad Berlinem, wyd. Wydawnictwo MON, Warszawa 1977, wyd. IV, str. 242.

BibliografiaEdytuj