Jakub z Rogoźna herbu Abdank (ur. przed 1388 r., zm. po 1 lutego 1423 r., a przed 7 kwietnia 1423 r.) – polski rycerz[1], ziemianin sieradzki, przedstawiciel rodu Awdańców podczas unii horodelskiej w 1413 roku[2].

Jakub z Rogoźna
Herb rodowy
Herb Abdank
Data urodzenia

przed 1388

Data śmierci

między
1 lutego 1443
7 kwietnia 1443

Małżeństwo

N.N. Siemkowska

Życiorys

edytuj

Od 14 września 1405 r. do 20 stycznia 1410 r. występował z tytułem łowczego, od 28 grudnia 1411 r. do 1 lutego 1423 r. z tytułem podkomorzego. W 1388 – razem z braćmi: Mikołajem, Piotrem, i Michałem, uzyskał od króla Władysława Jagiełły przywilej na lokację miasta Widawy. Jakub z ojcowizny otrzymał Rogoźno, gdzie znajdował się jego dwór. Zapewne posiadał także Dąbrowę Widawską. W skład jego majątku wchodziła także królewszczyzna Tyczyn[1].

W 1413 roku jako przedstawiciel rodu Awdańców był obecny podczas zawarcia unii w Horodle, wraz ze swoim bratem Piotrem z Widawy. Przycisnął swoją pieczęć do aktu horodelskiego[2].

Życie prywatne

edytuj

Żoną Jakuba była nieznana z imienia Siemkowska herbu Oksza. Ich dzieci to: Wichna, Elżbieta, Jan, Jadwiga, Jakub, Piotr i jeszcze jedna córka nieznana z imienia[1].

Zobacz też

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. a b c Alicja Szymczakowa, Szlachta sieradzka w XV wieku: Magnifici et generosi, Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 1998, s. 251-252 [dostęp 2021-06-20].
  2. a b Władysław Semkowicz (red.), Rocznik Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie., t. VI, Lwów: Towarzystwo Heraldyczne we Lwowie, 1923, s. 116.

Biografia

edytuj
  • Szymczakowa A., Szlachta sieradzka w XV wieku: Magnifici et generosi, Łódź 1998, s. 251-252.