Jakub z Rogoźna herbu Awdaniec

Jakub z Rogoźna herbu Awdaniec (ur. przed 1388 r., zm. po 1 lutego a przed 7 kwietnia 1423 r.) – polski szlachcic. Od 14 września 1405 r. do 20 stycznia 1410 r. występował z tytułem łowczego, od 28 grudnia 1411 r. do 1 lutego 1423 r. z tytułem podkomorzego. W 1388 – razem z braćmi: Mikołajem, Piotrem, i Michałem, uzyskał od króla Władysława Jagiełły przywilej na lokację miasta Widawy. Jakub z ojcowizny otrzymał Rogoźno, gdzie znajdował się jego dwór. Zapewne posiadał także Dąbrowę Widawską. W skład jego majątku wchodziła także królewszczyzna Tyczyn. Żoną Jakuba była nieznana z imienia Siemkowska herbu Oksza Dziećmi Jakuba i Siemkowskiej byli:

  • Wichna
  • Elżbieta
  • Jan
  • Jadwiga
  • Jakub
  • Piotr
  • N. córka

LiteraturaEdytuj

  • Szymczakowa A., Szlachta sieradzka w XV wieku: Magnifici et generosi, Łódź 1998, s. 251-252.