Otwórz menu główne

Janina Łada-Walicka (ur. w 1885, zm. w 1935) – polska pisarka, publicystka, działaczka narodowa we Lwowie oraz żołnierz w czasie „wojny o granice” w latach 1918–1920, podoficer Wojska Polskiego.

Janina Łada-Walicka
ilustracja
kapral kapral
Data urodzenia 1885
Data śmierci 1935
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Główne wojny i bitwy wojna polsko-ukraińska, wojna polsko-bolszewicka,
Janina Walicka (druga z prawej) w szeregu ułanów z II Ochotniczego Szwadronu Śmierci w czasie walk o Lwów w 1920 roku[1]

ŻyciorysEdytuj

Janina Walicka była uczestniczką wojny polsko-ukraińskiej, w ramach której brała udział w walkach o Lwów[2]. W okresie tym wraz z Ludwikiem Szczepańskim i Arturem Schroederem była redaktorem lwowskiego czasopisma „Pobudka”[3], zamieszczającego komunikaty z przebiegu walk[4]. Podczas wojny polsko-bolszewickiej była ułanem II Ochotniczego Szwadronu Śmierci z III dywizjonu jazdy Małopolskich Oddziałów Armii Ochotniczej (MOAO). Brała udział m.in. w bitwie pod Chodaczkowem pod dowództwem Romana Abrahama, po której została awansowana do stopnia kaprala za męstwo i odwagę[1].

Po wojnie opisała swoje wspomnienia w dwóch książkach: Wierna straż[2] i Ułani, ułani malowane dzieci. Z dziejów kawalerii ochotniczej[1]. Była także redaktorem gazety „Świat Kobiecy”.

PublikacjeEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Ułani, ułani malowane dzieci. Z dziejów kawalerii ochotniczej, Spółka Nakładowa „Odrodzenie”, Lwów 1922
  2. a b Wierna straż. Z walk o oswobodzenie Lwowa, Lwów 1921
  3. Pobudka: wydanie jubileuszowe, Lwów, czwartek 22 listopada 1928
  4. Zdzisław Antoni Lubicz Ojrzyński, Kalendarium walk Orląt lwowskich