Otwórz menu główne

Janina Irmina Izabela Lichońska de domo Snaglewska (ur.15 grudnia 1912 w Szadku - zm.23 grudnia 1969 w Warszawie - tłumacz i filolog klasyczny.

Irmina tego imienia używała przez całe życie urodziła się jako córka Franciszka Snaglewskiego (1881-1936) felczera weterynaryjnego. Szkołę podstawową ukończyła przy klasztorze SS Urszulanek w Sieradzu. Uczęszczała następnie do Gimnazjum Koła Polskiej Macierzy Szkolnej , które ukończyła w 1930 z wyróżnieniem. W latach 1930-1935 studiowała filologię klasyczną na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiegomiędzy innymi u Adama Krokiewicza, Gustawa Przychockiego i Tadeusza Zielińskiego. 28 czerwca 1935 uzyskała tytuł magistra broniąc pracy Religijność rzymska w świetle satyry Juwenalisa. W latach 1935-1937 podjęła studia pedagogiczne zdjąc 28 maja 1937 egzamin państwowy na stanowisko nauczyciela szkoły średniej. W okresie II wojny światowej zaangażowała się w akcję nauczania na tajnych kompletach. We wrześniu 1944 została wywieziona wraz z matka i siostrami na roboty przymusowe w okolice Wrocławia. Po wojnie zorganizowała szkołę podstawową w Osterode. 22 kwietnia 1946 wyszła za mąż za Tadeusza Lichońskiego żołnierza 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej. 1 sierpnia 1947 urodziła syna Macieja Marka. W 1953 została zatrudniona jako redaktor Państwowym Instytucie Wydawniczym w Warszawie poświęcając 7 lat na edycję "Dzieł Wszystkich" Andrzeja Frycza Modrzewskiego. W latach 1960-1962 pracowała w Zakładzie Nauk o Kulturze Antycznej PAN w Warszawie, a następnie została oddelegowana do Pracowni Słownika Łaciny Średniowiecznej PAN w Krakowie. W latach 1965-1969 była sekretarzem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Filologicznego w Krakowie. Zmarła niespodziewanie i nagle w szpitalu Kolejowym w Międzylesiu. Została pochowana na cmentarzu na Woli w Warszawie.

Linki zewnętrzneEdytuj