Otwórz menu główne

Jaseniwka, (ukr. Ясенівка, dawniej Сказинці, hist. pol. Skazińce[1][2]) – wieś w rejonie jarmolińskim obwodu chmielnickiego.

Jaseniwka
Ilustracja
Dwór w Skazincach
Państwo  Ukraina
Obwód chmielnicki
Rejon jarmoliński
Powierzchnia 2,87 km²
Wysokość 314 m n.p.m.
Populacja 
• liczba ludności
• gęstość

837
291,64 os./km²
Nr kierunkowy +380 3853
Kod pocztowy 32150
Położenie na mapie obwodu chmielnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu chmielnickiego
Jaseniwka
Jaseniwka
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Jaseniwka
Jaseniwka
Ziemia49°08′27″N 26°45′19″E/49,140833 26,755278
Portal Portal Ukraina

Jej właścicielem był Adam Mikołaj Sieniawski (zm. 1726), który w testamencie zapisał ją w dożywocie stolnikowi wiskiemu Rostwoskiemu[3].

DwórEdytuj

  • parterowy dwór kryty dachem dwuspadowym wybudowany w 1760 r. przez Franciszka Markowskiego (1727-1806) był jednym z najstarszych na Podolu. Zbiory zgromadzone w dworze uległy zniszczeniu w 1917 r.[4] Od frontu portyk z czterema kolumnami podtrzymującymi trójkątny fronton. Na końcu skrzydeł budynki z dachami skierowanymi szczytami do frontu[5].
 
Spalono prześliczną Korytnę[6] Kosseckich, drogą mi jak dom rodzinny, a pełną pamiątek i skarbów, jak stara szkatułka zapachu. Zniszczono - rywalizujące z nią co do bogactwa i cenności zbiorów - Skazińce, niebywale piękne Malinicze, Bujwołowce, Knyszyńce[7].

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Skazińce 2.), wś, powiat proskurowski, wł. Markowskich w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.
  2. Skazińce na mapie z 1910 r.
  3. Agnieszka Słaby: „Ponieważ z nieuchronnego wyroku Boskiego, idę w drogę wieczności” – edycja i analiza treści testamentu hetmana wielkiego koronnego Adama Mikołaja Sieniawskiego. "Klio. Czasopismo poświęcone dziejom Polski i powszechnym" 35/4, 2015.
  4. Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 9: Województwo podolskie, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1996, s. 352-355, ISBN 83-04-04268-1, ​ISBN 83-04-03701-7​ (całość).
  5. Antoni Urbański: ''Pro memoria: 4-ta serja rozgromionych dworów kresowych, (IV cz. książki Memento kresowe). Warszawa: 1929, s. 38.
  6. Korytna 1.) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  7. Zofia Kossak, Pożoga. Wspomnienie z Wołynia 1917-1919, str. 42.