Jin Huaidi

Jin Huaidi (chiń. upr. 晋怀帝; chiń. trad. 晉懷帝; ur. 284, zm. 313) – cesarz Chin w latach 307–313, trzeci z dynastii Jin.

Jin Huaidi
晋怀帝
cesarz
cesarz Chin
Okres

od 307
do 14 marca 313

Era panowania

Yǒngjiā (永嘉)

Poprzednik

Jin Huidi

Następca

Jin Mindi

Dane biograficzne
Dynastia

Jin

Data urodzenia

284

Data i miejsce śmierci

14 marca 313
Pingyang

Ojciec

Sima Yan

Matka

Wang

Żona

Liang

ŻyciorysEdytuj

Był jednym z synów założyciela dynastii Jin, Sima Yana, a młodszym bratem swojego poprzednika Jin Huidi. W roku 290, będąc jeszcze dzieckiem, został mianowany księciem komanderii Yuzhang oraz dowódcą kawalerii i wozów (車騎大將軍, chēqí dàjiāngjūn)[1].

W 304 otrzymał od Jin Huidi tytuł „cesarskiego brata” (huángtàidì), co czyniło go następcą tronu, zaś w 307 został cesarzem. W rządach pomagał mu książę Sima Yue, będący nadzorcą cesarskiego sekretariatu[1].

 
Najazdy Xiongnu i Xianbei

Chiny przeżywały w tym czasie kryzys, związany zarówno ze słabością dynastii jak i licznymi najazdami koczowników. Wykorzystując tę sytuację, 13 lipca 311 roku Xiongnu z państwa Han Zhao zdobyli i splądrowali Luoyang, zaś cesarz Jin poddał się i dostał do niewoli[1]. W wyniku upadku Luoyangu centralny ośrodek władzy cesarskiej praktycznie przestał istnieć – rozpoczął się okres rozbicia, znany jako Szesnaście Królestw[2].

Zobacz też: Szesnaście Królestw.

Po upadku Luoyangu cesarz trafił do Pingyang (dzisiejsze Linfen), gdzie przez półtora roku przebywał na dworze tamtejszego władcy Liu Conga z tytułem księcia Ping'a, jednakże w 313 został przez niego zabity[1].

Następcą Huaidi został Sima Ye, Jin Mindi, który w 316 roku podzielił los Huaidi.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Ulrich Theobald, Jin Huaidi 晉懷帝 Sima Chi 司馬熾, ChinaKnowledge, 15 czerwca 2018 (ang.).
  2. Rafe de Crespigny, The Three Kingdoms and Western Jin: a history of China in the third century AD, 2003 (ang.).