Otwórz menu główne

Julio Morales

piłkarz urugwajski

Julio César Pelinho Morales[1] (16 lutego 1945) – piłkarz urugwajski noszący przydomek Cascarilla, napastnik (lewoskrzydłowy). Wzrost 164 cm, waga 64 kg. Po zakończeniu kariery piłkarskiej trener[2].

Julio Morales
Pełne imię i nazwisko Julio César Pelinho Morales
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1944
Montevideo
Wzrost 164 cm
Pozycja lewy defensywny pomocnik i obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1961–1965 Racing Montevideo
1965–1972 Nacional Montevideo
1973–1978 Austria Wiedeń
1979–1982 Nacional Montevideo
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1966–1981 Urugwaj 24 (11)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1983–1987 Racing Montevideo
?-? Bella Vista Montevideo

Spis treści

Kariera klubowaEdytuj

Morales rozpoczął swoją karierę w 1961, w wieku 16 lat, w klubie Racing Montevideo. W 1965 podpisał kontrakt z potężnym Nacional Montevideo, któremu później pomógł w zdobyciu 5 tytułów mistrza Urugwaju oraz Copa Libertadores 1971. Po tych sukcesach przeniósł się do Europy, gdzie grał w klubie Austria Wiedeń.

Grając w Austrii Wiedeń dwukrotnie zdobył mistrzostwo Austrii oraz dwukrotnie Puchar Austrii, a także dotarł do finału Pucharu Zdobywców Pucharów w 1978 roku.

Po rozczarowaniu związanym z porażką w finale Pucharu Zdobywców Pucharów Morales wrócił do Nacionalu, z którym zdobył jeszcze jeden tytuł mistrza Urugwaju, a przed zakończeniem kariery zwyciężył w turnieju Copa Libertadores 1982.

Od 1966 do 1981 grając w barwach klubu Nacional rozegrał w Copa Libertadores 76 meczów oraz zdobył 30 bramek, dzięki czemu w tabeli strzelców wszech czasów tej imprezy plasuje się na 5 miejscu[3]. W barwach Nacionalu zagrał w 471 meczach i zdobył 191 bramek.

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

Jako piłkarz klubu Nacional Montevideo wziął udział wraz z reprezentacją Urugwaju w finałach mistrzostw świata w 1970 roku, gdzie Urugwaj zdobył miano czwartej drużyny świata. Zagrał w trzech ostatnich meczach - z ZSRR, Brazylią i Niemcami.

W 1981 razem z reprezentacją Urugwaju zwyciężył w silnie obsadzonym turnieju Mundialito.

Nigdy nie zagrał w turnieju Copa América.

Od 18 maja 1966 do 6 września 1981 rozegrał w reprezentacji Urugwaju 24 mecze i zdobył 11 bramek[4].

Po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem - pracował m.in. w klubach Racing Montevideo i Bella Vista Montevideo[5]

SukcesyEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj