Otwórz menu główne

Kłara Aleksiejewna Sołonienko, ros. Клара Алексеевна Солоненко; także jako Kłara-Lwa-Fajna (ur. 1928, zm. 1944 pod Maniowem) – radziecka uczestniczka II wojny światowej.

Kłara Sołonienko
Клара Алексеевна Солоненко
Klara-Lwa-Fajna
Ilustracja
Data urodzenia 1928
Data i miejsce śmierci 1944
pod Maniowem
Przebieg służby
Lata służby 1943–1944
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Jednostki Pułk Karaczajewski
Stanowiska telegrafistka,
sanitariuszka
Główne wojny i bitwy II wojna światowa (front wschodni)
Odznaczenia
Order Sławy II klasy Order Sławy III klasy Medal za Odwagę (ZSRR) Medal Za Zasługi Bojowe

ŻyciorysEdytuj

Pochodziła z terenu ZSRR. Była córką nauczyciela, Aleksieja Iwanowicza Sołenienki[1]. Uczyła się w szkole w Machaczkale[2]. Należała do komsomołu w Kizlarze[3]. Podczas II wojny światowej nie informując rodziców, w wieku 14 lat[4], 9 marca 1943 wyruszyła z domu na front. Zgłosiła się do Armii Czerwonej podając nieprawdziwe nazwisko (Klara-Lwa-Fajna) oraz wiek 17 lat życia. Odbyła kształcenie w szkole saperów-automatyków i została przydzielona do Pułku Karaczejewskiego[4]. Służyła jako telegrafistka, następnie jako sanitariuszka. Została dwa razy ranna. W lipcu 1944 przebywała w Kijowie[5]. Wraz z frontem wschodnim dotarła na tereny polskie. Zginęła trafiona pociskiem przez Niemców w pobliżu wsi Maniów w Bieszczadach – według różnych źródeł 27 października[4], 28 października[6] lub 28 grudnia[7] 1944. Została pochowana na cmentarzu w Maniowie. Po zakończeniu wojny jej szczątki zostały przeniesione na cmentarz komunalny w Sanoku i pochowane w mogile nr 70 na terenie kwatery żołnierzy Armii Czerwonej[8].

Imieniem Kłary Sołonienko nazwano ulicę w rosyjskim mieście Kizlar[9].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Жизнь в фронтовых письмах (ros.). litmir.co. [dostęp 2015-09-13].
  2. Лицей гордится выпускниками (ros.). kizlicey2.dagschool.com. [dostęp 2015-09-13].
  3. Т. Журова: Комсомол был первым везде (ros.). mo-kizlyar.ru, 2014-01-08. [dostęp 2015-09-13].
  4. a b c d e Женщины Великой Отечественной (ros.). kizlyar-rayon.ru. [dostęp 2015-09-13].
  5. Дочери Дагестана (ros.). mreadz.com. [dostęp 2015-09-13].
  6. Informacja OBD Memoriał.
  7. Marian Struś. Wzruszająca wizyta. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, Nr 33 (162) z 20-30 listopada 1979. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  8. Информация о захоронении. повят Санок, м. Санок, ул. Рымановска, коммунальное кладбище (ros.). obd-memorial.ru. s. 37. [dostęp 2019-05-13].
  9. В школах Кизлярского района прошел День памяти юного героя-антифашиста (ros.). riadagestan.ru, 2014-02-10. [dostęp 2015-09-13].

BibliografiaEdytuj