Kanał Dalslandzki

Kanał Dalslandzki (szw. Dalslands kanal) – żeglugowy kanał śródlądowy zlokalizowany w Szwecji, w regionach Dalsland i Värmland.

Droga wodna liczy 250 km długości i tylko na 10 kilometrach została w znaczącym stopniu zbudowana rękami człowieka. Pozostała część to naturalny system wodny połączony 31 śluzami, łączącymi położone na zróżnicowanej wysokości jeziora. Najbardziej zaawansowany technicznie i atrakcyjny turystycznie jest system czterech śluz i akwedukt w miejscowości Håverud[1][2].

Drogę wodną zbudowano w latach 1864-1868 według projektu inżyniera Nilsa Ericsona. Obiekty budował jego syn – Werner. Kanał służył do spławiania drewna i rudy żelaza pomiędzy Östervallskog na jeziorze Stora Le (przy granicy norweskiej) i Köpmannebro nad jeziorem Wener. Ostatnie statki towarowe przepłynęły po tej drodze w 1980. Obecnie służy ona wyłącznie turystyce – statkom białej floty, żaglówkom i kajakarzom[1].

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Skandynawskie kanały i śluzy, Żegluga Wrocław
  2. Jerzy Szewczyk, Szwecja, Wiedza Powszechna, 1978, s.222