Otwórz menu główne

Karl Eisenlohr (ur. 11 kwietnia 1847 w Pforzheim, zm. 18 listopada 1896 w Funchal) – niemiecki lekarz, neurolog.

Urodził się w Pforzheim w 1847 roku[1]. Studiował na Uniwersytecie we Fryburgu, Würzburgu i Jenie. W 1873 roku w Heidelbergu otrzymał tytuł doktora medycyny. Specjalizował się w neurologii u Erba. Od 1878 praktykował w Hamburgu, był ordynatorem szpitala w Eppendorfie. Jego uczniem był Max Nonne.

PrzypisyEdytuj

  1. Pagel JL: Biographisches Lexikon hervorragender Ärzte des neunzehnten Jahrhunderts. Berlin-Wien: Urban & Schwarzenberg, 1901, s. 453.

BibliografiaEdytuj

  • Carl Eisenlohr †. „Mschr Psychiat Neurol”. 1, s. 89-90, 1897. DOI: 10.1159/000228941. 
  • Schultze F. Dr. Karl Eisenlohr †. Nekrolog. „Deutsche Zeitschrift für Nervenheilkunde”. 9 (5/6), s. 466-471, 1897. DOI: 10.1007/BF01668982.