Otwórz menu główne

Karl Erjavec (ur. 21 lipca 1960 w Aiseau) – słoweński polityk i prawnik, wicepremier, minister, przewodniczący Demokratycznej Partii Emerytów Słowenii.

Karl Erjavec
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 lipca 1960
Aiseau
Minister spraw zagranicznych Słowenii
Okres od 2012
do 2018
Przynależność polityczna Demokratyczna Partia Emerytów Słowenii
Poprzednik Samuel Žbogar
Następca Miro Cerar

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w Belgii w rodzinie słoweńskich emigrantów, która powróciła do Jugosławii w 1972. Ukończył w 1985 studia na wydziale prawa Uniwersytetu Lublańskiego.

W 1990 stanął na czele lokalnej administracji miasta Kranj. W 1993 przystąpił do partii chadeckiej. W drugiej połowie lat 90. pełnił funkcję sekretarza rzecznika praw obywatelskich Iva Bizjaka. W 2000, kiedy Ivo Bizjak objął urząd ministra sprawiedliwości w rządzie Janeza Drnovška, Karl Erjavec został sekretarzem tego resortu.

W 2004 przystąpił do Liberalnej Demokracji Słowenii, jednak kilka miesięcy później, tuż przed wyborami parlamentarnymi, przeszedł do partii emerytów (DeSUS). Uzyskał mandat poselski, a następnie z rekomendacji swojego nowego ugrupowania wszedł w skład rządu Janeza Janšy jako minister obrony. W 2005 stanął na czele Demokratycznej Partii Emerytów Słowenii. Po wyborach w 2008 kierowana przez niego formacja pozostała u władzy, a Karl Erjavec został ministrem środowiska w ramach centrolewicowego gabinetu Boruta Pahora. Z rządu odszedł w 2010. W 2011[1] i w 2014 ponownie wybierany do parlamentu.

10 lutego 2012 został ministrem spraw zagranicznych w drugim rządzie Janeza Janšy[2]. Utrzymał to stanowisko w powołanym 20 marca 2013 gabinecie Alenki Bratušek[3] oraz w utworzonym 18 września 2014 w rządzie Mira Cerara[4]. We wszystkich tych trzech gabinetach pełnił funkcję wicepremiera[5][6].

W wyborach w 2018 jego ugrupowanie ponownie przekroczyło próg wyborczy, jednakże Karl Erjavec nie został wybrany na kolejną kadencję słoweńskiego parlamentu[7]. Pozostał liderem swojej partii, 18 września 2018 zakończył pełnienie dotychczasowej funkcji rządowej. Powrócił wówczas na urząd ministra obrony w gabinecie, na czele którego stanął Marjan Šarec[8]. Został także jednym z wicepremierów w nowym rządzie[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Trenutni mandati po listah (słoweń.). volitve.gov.si. [dostęp 2011-12-05].
  2. Slovenija dobila deseto vlado (słoweń.). rtvslo.si, 10 lutego 2012. [dostęp 2012-02-14].
  3. Slovénie: le Parlement vote l'investiture d'un gouvernement de centre-gauche (fr.). leparisien.fr, 20 marca 2013. [dostęp 2013-03-20].
  4. Slovenija ima novo vlado (słoweń.). rtvslo.si, 18 września 2014. [dostęp 2014-09-19].
  5. a b Leaders of Slovenia (ang.). zarate.eu. [dostęp 2019-01-31].
  6. KOALICIJA (słoweń.). predsednicavlade.si. [dostęp 2019-01-31].
  7. Erjavec in Bratuškova ostala pred vrati parlamenta (słoweń.). delo.si, 3 czerwca 2018. [dostęp 2018-06-04].
  8. Poslanci imenovali trinajsto slovensko vlado (słoweń.). gorenjskiglas.si, 13 września 2018. [dostęp 2018-09-13].

BibliografiaEdytuj