Kazimierz Bojarski

polski wojskowy i działacz społeczny

Kazimierz Bojarski ps. „Skówka” (ur. 13 września 1911 w Lubzinie, zm. 1970 tamże) – polski konspirator, uczestnik kampanii wrześniowej, kapral Armii Krajowej, dowódca oddziału partyzanckiego „Ropczyce I AK”, działacz społeczny związany z Ochotniczą Strażą Pożarną.

Kazimierz Bojarski
Skówka
kapral podchorąży kapral podchorąży
Data i miejsce urodzenia 13 września 1911
Lubzina
Data i miejsce śmierci 1970
Lubzina
Przebieg służby
Lata służby 1932–1945
Siły zbrojne Orzełek II RP.svgWojsko Polskie
AK DYSK.png Armia Krajowa
Główne wojny i bitwy II wojna światowa, akcja „Burza”
Odznaczenia
Krzyż Armii Krajowej Brązowy Medal „Za Zasługi dla Pożarnictwa”
Kazimierz Bojarski
starszy strażak OSP starszy strażak OSP
Data i miejsce urodzenia 13 września 1911
Lubzina
Data i miejsce śmierci 1970
Lubzina
Przebieg służby
Jednostki Ochotnicza Straż Pożarna w Lubzinie
Stanowiska członek OSP

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie chłopskiej, syn Władysława i Weroniki z d. Reguła. Ukończył szkołę powszechną w Lubzinie. Przed wstąpieniem do wojska był członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej w Lubzinie. Został odznaczony Brązowym Medalem Za Zasługi dla Pożarnictwa. W latach 1932–1933 odbywał służbę wojskową w Wojsku Polskim II RP w trakcie której ukończył szkołę podoficerską w stopniu kaprala. Brał udział w kampanii wrześniowej. Podczas okupacji niemieckiej mieszkał w Lubzinie. Uczestniczył w konspiracji niepodległościowej Związku Walki Zbrojnej/AK na terenie placówki AK Ropczyce I w Obwodzie ZWZ/AK Dębica. Organizator i dowódca plutonu partyzanckiego tej placówki. Brał udział w akcji „Burza”bitwie pod Kałużówką i dowodził plutonem placówki Ropczyce I AK, który wchodził w skład II Zgrupowania.

W końcu 1945 zwerbowany do pracy konspiracyjnej w strukturach WiN na terenie Rady Powiatowej WiN Dębica. W latach powojennych zajmował się kolportażem prasy konspiracyjnej. Został zatrzymany przez PUBP Dębica 12 III 1949 i uwięziony.

W dniu 30 IX 1950 wywieziony z CWK Wronki do ZK Potulice, skąd został zwolniony 12 III 1954 po odbyciu kary więzienia. Po opuszczeniu surowego więzienia powrócił do rodzinnej Lubziny gdzie zmarł w 1970 roku. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Lubzinie.

BibliografiaEdytuj

  • gumniska.republika.pl.
  • Gdzie Karpat progi... Armia Krajowa w powiecie dębickim ; red.:Antoni Stańko Wydawca Instytut Wydawniczy PAX. Rok wydania 1984.
  • Księga ewidencyjna więźniów CWK Wronki z 1949.
  • IPN Rzeszów.
  • Charakterystyka nr 3. Okręg Rzeszów WiN.
  • W. Tabasz, Ochotnicze Straże Pożarne Podkarpacia na przełomie tysiącleci. Szkic socjologiczno-monograficzny województwa podkarpackiego, Tyczyn 2002.