Otwórz menu główne

Kino Atlantic w Warszawie

kino w Warszawie, Polska

Kino Atlantic – najstarsze nieprzerwanie działające kino w Warszawie. Znajduje się przy ul. Chmielnej 33. Posiada cztery sale kinowe o łącznej pojemności widowni 794 osoby.

Kino Atlantic w Warszawie
Obiekt zabytkowy nr rej. 1427-A z 25.05.1990
Ilustracja
Budynek kina, widok od strony ul. Chmielnej
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres Ulica Chmielna w Warszawie
Ukończenie budowy 1930
Zniszczono 1909
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Kino Atlantic w Warszawie
Kino Atlantic w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kino Atlantic w Warszawie
Kino Atlantic w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Kino Atlantic w Warszawie
Kino Atlantic w Warszawie
Ziemia52°13′53,702″N 21°00′45,115″E/52,231584 21,012532
Strona internetowa

Historia kinaEdytuj

Otwarcie kina nastąpiło w lutym 1930. Projektantami kina byli architekci Jerzy Sosnkowski i Juliusz Żórawski, a wykonawcą Biuro Budowlane T. Czosnowski i Ska. Należało do najnowocześniejszych kin przedwojennej Warszawy i jako pierwsze było przystosowane do projekcji filmów dźwiękowych.

W czasie II wojny światowej kino zostało zdewastowane, ale główny budynek ocalał. Ponownie otwarte 19 września 1945, jako czwarte powojenne kino. Pierwszym obrazem wyświetlonym w kinie był radziecki film Berlin oraz Polska Kronika Filmowa.

W końcu lat 50. XX w. kino doczekało się kapitalnego remontu. Zlikwidowano resztki ruin kamienicy przylegającej do budynku kina, a na jego dachu pojawił się słynny niebieski neon z napisem "Atlantic". Uroczyste otwarcie nastąpiło 25 kwietnia 1960 roku i uświetniła je premiera polskiego filmu Do widzenia, do jutra. Po raz kolejny kino stało się najnowocześniejszym w mieście. Działało nieprzerwanie do końca lat 90., kiedy to zostało zamknięte do gruntowanej przebudowy. Ponowne otwarcie nastąpiło 14 stycznia 2000. Kino zyskało cztery nowe klimatyzowane sale o pojemnościach: Sala A (158 miejsc), Sala B (221 miejsc), Sala C (259 miejsc), Sala D (156 miejsc). Zniknął wówczas efektowny neon i zastąpił go nowy.

Kino wyposażone jest w nowoczesną aparaturę do odtwarzania filmów w technologii 3D oraz Dolby Surround. Prezentuje repertuar komercyjny. Przy kinie znajduje się kawiarnia. Jest jedynym dużym warszawskim kinem nie należącym do żadnej sieci dystrybucyjnej.

Kino w kulturze masowejEdytuj

  • W powieści Zły (1955) Leopolda Tyrmanda kino jest miejscem akcji grupy warszawskich koników usiłujących wykupić jak największą liczbę biletów[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Leopold Tyrmand: Zły. Warszawa: Wydawnictwo Czytelnik, 1990, s. 206-214. ISBN 83-07-01982-6.

BibliografiaEdytuj