Otwórz menu główne

Klemens, nazwisko świeckie Sziwaczew (ur. 6 grudnia 1873 w Babku, zm. 3 maja 1930) – bułgarski biskup prawosławny.

Klemens
Metropolita wraczański
ilustracja
Kraj działania  Bułgaria
Data i miejsce urodzenia 6 grudnia 1873
Babek
Data śmierci 3 maja 1930
Metropolita wraczański
Okres sprawowania 1914–1930
Wyznanie prawosławne
Kościół Bułgarski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Metropolia wraczańska
Prezbiterat do 1906
Chirotonia biskupia 1909
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1909
Konsekrator Awksencjusz (Goleminow)
Współkonsekratorzy Hilarion (Stanew), Kosma

ŻyciorysEdytuj

Wykształcenie teologiczne uzyskał w szkole duchownej w Samokowie, a następnie w Kijowskiej Akademii Duchownej. Po powrocie do Bułgarii był w szczególny sposób zaangażowany w pracę na rzecz rozwoju szkolnictwa cerkiewnego (szkoły teologiczne i wydział teologiczny Uniwersytetu Sofijskiego). W latach 1906–1909 był protosynglem przy Świętym Synodzie Egzarchatu Bułgarskiego, zaś w 1909 dzięki osobistej protekcji egzarchy Bułgarii Józefa został wyświęcony na biskupa branickiego, wikariusza metropolii łoweckiej[1].

Katedrę wraczańską objął w 1914 po śmierci metropolity Konstantyna[2]. W latach po I wojnie światowej działał na rzecz wsparcia bułgarskich jeńców wojennych, umożliwienia im powrotu do kraju i udzielania pomocy materialnej na miejscu. Przyczynił się również do normalizacji stosunków między państwem bułgarskim i Bułgarskim Kościołem Prawosławnym[1]. Wzniósł we Wracy nową rezydencję metropolitalną, zorganizował kursy teologiczne przy Monasterze Czerepiskim oraz fundusz materialnego wsparcia duchowieństwa[2].

W latach 1914–1930 zasiadał w Świętym Synodzie Egzarchatu Bułgarskiego, zaś od 1928 do 1930 był jego przewodniczącym. Dążył do budowy dobrych relacji Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego z innymi lokalnymi Cerkwiami, w szczególności Rosyjską, Serbską i Rumuńską[1]. Urząd metropolity wraczańskiego sprawował do śmierci[1].

Autor zbioru homilii oraz podręcznika homiletyki, wydanych w 1908[1].

PrzypisyEdytuj