Kościół św. Antoniego Padewskiego w Ligocie Górnej

Kościół pod wezwaniem św. Antoniego Padewskiego w Ligocie Górnejzabytkowy, drewniany kościół w Ligocie Górnej, na górze Mała Praszywa w Beskidzie Śląsko-Morawskim, w Czechach (w historycznym regionie Śląska Cieszyńskiego). Jest kościołem filialnym parafii św. Jerzego w Dobrej.

Kościół św. Antoniego Padewskiego w Ligocie Górnej
Kostel svatého Antonína Paduánského
Distinctive emblem for cultural property.svg 45430/8-727 z dnia 3 maja 1958[1]
kościół filialny
Ilustracja
Kościół św. Antoniego Padewskiego
Państwo  Czechy
Kraj  morawsko-śląski
Miejscowość Ligota Górna
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Jerzego w Dobrej
Położenie na mapie kraju morawsko-śląskiego
Mapa lokalizacyjna kraju morawsko-śląskiego
Category:Church of Saint Anthony of Padua (Malá Prašivá)
Category:Church of Saint Anthony of Padua (Malá Prašivá)
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Category:Church of Saint Anthony of Padua (Malá Prašivá)
Category:Church of Saint Anthony of Padua (Malá Prašivá)
Ziemia49°38′12,3″N 18°28′57,4″E/49,636750 18,482611

Kościół wybudowany został w 1640 z fundacji hrabiego Jerzego z Oppersdorfu, właściciela frydeckiego państwa stanowego, według legendy w podzięce za uratowanie życia podczas polowania. Służący hrabiego miał w ostatniej chwili postrzelić szarżującego na swego pana rannego jelenia. Pierwsza msza miała miejsce 5 sierpnia 1640 roku. Pomimo tego, że kościół znajdował się na terytorium parafii w Dobrej, pierwotnie podlegał parafii we Frydku. Początkowo był również pod wezwaniem św. Ignacego Loyoli, lecz zmieniło się to po rozpoczęciu budowy kościoła pod tym wyzwaniem w 1673 na wzgórzu Borowa w Malenowicach przez syna Jerzego, Franciszka Euzebiusza. Z kościoła w Dobrej przeniesiono słynący łaskami obraz św. Antoniego Padewskiego, który stał się nowym patronem świątyni. Odtąd kościół ten gościł popularne wśród mieszkańców Śląska Cieszyńskiego odpusty odbywające się w pierwsze niedziele po św. Antonim (13 czerwca). W 1753 i 1769 kościół obito gontem. W 1779 rozbudowano go o zakrystię i emporę. W 1860 nad świątynią dobudowano wieżyczkę z sygnaturką. Podczas II wojny światowej w maju 1945 kościół ucierpiał w wyniku wybuchu granatu, lecz został w krótkim czasie odremontowany.

Nawa wykonana jest z grubych jodłowych belek, przylega doń trójbocznie zamknięte prezbiterium z zakrystią. Przykrywają je dachy z osobnymi kalenicami a całość obita jest gontem. Wystrój kościoła jest skromny, wyróżnia się cudowny obraz św. Antoniego. Ambona pochodzi z 1794, a organy z 1801.

Na drugim końcu polany znajduje się drewniane schronisko.

PrzypisyEdytuj

  1. Národní památkový ústav: Ústřední seznam kulturních památek České republiky (cz.). Nemovité památky. [dostęp 2015-04-04].

BibliografiaEdytuj

  • Irena Adamczyk, Ewa Janoszek, Mariusz Makowski, Jaromír Polášek, Janusz Spyra, Henryk Wawreczka: Dřevěné kostely a kaple v Beskydech a okolí. Drewniane kościoły i kaplice w Beskidach i okolicy.. Český Těšín: Wart, 2009, s. 281. ISBN 978-80-254-5500-5. (pol. • cz.)
  • Piotr Nowicki: Beskid Śląsko-Morawski. Warszawa: PTTK "Kraj", 1997, s. 250. ISBN 83-7005-387-4.