Kościół św. Marii na Behnitz w Berlinie

budynk rzymskokatolickiej świątyni w Berlinie

Kościół św. Marii na Behnitz (niem. St. Marien am Behnitz) – rzymskokatolicka świątynia znajdująca się w Berlinie, w dzielnicy Spandau, przy ulicy Behnitz.

Kościół św. Marii na Behnitz
St. Marien am Beinitz
Ilustracja
Fasada kościoła
Państwo

 Niemcy

Miejscowość

Berlin

Adres

Behnitz 9, 13597 Berlin

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki (łaciński)

Wezwanie

św. Marii

Położenie na mapie Berlina
Mapa konturowa Berlina, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Marii na Behnitz”
Położenie na mapie Niemiec
Mapa konturowa Niemiec, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Marii na Behnitz”
Ziemia52°32′21″N 13°12′29″E/52,539167 13,208056

HistoriaEdytuj

Katolicy na Spandau stracili własny kościół po reformacji, kiedy luteranie przejęli kościół św. Mikołaja. Budowę nowego kościoła rozpoczęto dopiero w 1723, na potrzeby sprowadzonych z Liège dwustu katolików, którzy mieli stać się personelem miejscowego browaru[1]. Drewniany kościół pw. śś. Piotra i Pawła[2] powstał na obszarze Haselhorst, na południe od cytadeli. Po ok. dwudziestu latach został rozebrany przez zły stan techniczny[1].

Kolejny kościół wzniesiono w 1767, lecz jego stan techniczny był porównywalny do poprzednika[1].

Kamień węgielny pod czwartą świątynię położono w 1847[1]. Kościół zaprojektował August Soller[2], a pracami budowlanymi kierował Julius Manger. Wzniesiono trójnawową bazylikę. W 1848 złożono w niej relikwie dwóch męczenników[1].

W 1900 Spandau zamieszkiwało już około 9000 katolików, którzy nie mieścili się w świątyni. Nowy kościół parafialny wzniesiono w latach 1912-1914 (obecny kościół NMP Wspomożenia Wiernych)[2]. W latach 1912-1921 i 1937-1945 stara świątynia pełniła funkcję kościoła garnizonowego. Na potrzeby tejże funkcji przemalowano jego wnętrze z bieli i błękitu na brąz[1].

Kościół znacznie ucierpiał podczas II wojny światowej. W 1952 został odrestaurowany, lecz podczas prac renowacyjnych w latach 60. XX wieku usunięto stary tynk i freski. Świątynia ponownie została zniszczona podczas pożaru w 1970[1].

W 1995 państwo sprzedało obiekt archidiecezji berlińskiej[3], a w 2001 prywatne małżeństwo zakupiło budynek od władz kościelnych i w latach 2002-2003 przywróciło historyczny wygląd kościoła – m.in wypiaskowano elewacje, naprawiono ubytki w cegłach, ponownie wybito dwa zamurowane wcześniej okna[1]; we wnętrzu odtworzono freski oraz rzeźby[3]. Od tego czasu, mimo że nie należy on do archidiecezji, wciąż organizowane są nabożeństwa. Prócz tego obiekt pełni funkcję kulturalną m.in. jako sala koncertowa[1].

Architektura i wyposażenieEdytuj

Jest to trójnawowa, historystyczna bazylika. Fasada zwieńczona jest jedną ceglaną wieżą i czterema mniejszymi, oryginalnie cynkowymi wieżyczkami, odbudowanymi z piaskowca[2].

W wyposażeniu dominują kolory: złoty, czerwony i niebieski. Na emporze znajdują się organy z 2003 wykonane przez spółkę Alexander Schuke Potsdam Orgelbau[2].

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i Kirche St. Marien am Behnitz | Online-Reiseführer für Spandau [dostęp 2022-06-12] (niem.).
  2. a b c d e Maria, Hilfe der Christen, www.st-marien-spandau.de [dostęp 2022-06-12].
  3. a b Behnitz und Kolk, www.berlin.de, 31 marca 2015 [dostęp 2022-06-12] (niem.).