Otwórz menu główne

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskim

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskimrzymskokatolicki kościół parafialny w mieście Solec Kujawski. Mieści się przy ulicy Bydgoskiej.

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskim
Distinctive emblem for cultural property.svg A/1614/1-2 z dnia 30 maja 2012[1]
kościół parafialny
Ilustracja
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskim
Państwo  Polska
Miejscowość Solec Kujawski
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskim
Wezwanie Najświętszego Serca Pana Jezusa
Położenie na mapie Solca Kujawskiego
Mapa lokalizacyjna Solca Kujawskiego
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskim
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskim
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskim
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskim
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskim
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskim
Położenie na mapie powiatu bydgoskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bydgoskiego
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskim
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskim
Położenie na mapie gminy Solec Kujawski
Mapa lokalizacyjna gminy Solec Kujawski
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskim
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskim
Ziemia53°04′58″N 18°13′27″E/53,082778 18,224167

Spis treści

HistoriaEdytuj

Świątynia została zbudowana w latach 1845-1847 jako kościół ewangelicki. Budowę wspierał król pruski Fryderyk Wilhelm IV Pruski oraz Zakład Impregnacji firmy Ruttgers z Berlina. Budowla została powiększona w 1894, m. in. o wieżę o wysokości 37 metrów. Trzy mieszczące się na wieży dzwony poświęcono i zamontowano w 1929.

W okresie II Rzeczypospolitej kościół był we władaniu parafii liczącej 1000 wiernych i należącej do superintendentury Bydgoszcz Ewangelickiego Kościoła Unijnego[2].

Po zakończeniu okupacji hitlerowskiej 17 lutego 1945, świątynia została przekazana katolickiej parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika. Ołtarz główny i wnętrze zostało przebudowane. 28 października 1945 świątynia została poświęcona, jako filialna parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika. Od 10 października 1966 jest samodzielną świątynią parafialną.

ArchitekturaEdytuj

Jest to świątynia murowana, z czerwonej cegły, wewnątrz ściany są otynkowane. Wybudowana na planie krzyża, z wydzielonym, niewielkim prezbiterium, po którego obu stronach mieszczą się dobudówki i z wieżą z przodu. Okna są półkoliście zamknięte w obramowaniach z uskokami, w nawie poprzecznej w dwóch stronach. Szczyty są w kształcie trójkąta, dachy posiadają dwa spady, są pokryte dachówką. Gzymsy rozdzielają trzy kondygnacje wieży. Dach w kształcie namiotu przechodzi w ośmiokątną iglicę, jest nakryty łupkiem. Posiada bardzo piękne witraże.

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie. 2018-09-30. [dostęp 03.10.2015].
  2. Stefan Grelewski, Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej, Lublin 1937, s. 328.