Otwórz menu główne

Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Barcianach

Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Pannyrzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Kętrzyn II – Północny Wschód archidiecezji warmińskiej. Jeden z zabytków wsi, dawniej miasta.

Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny
Distinctive emblem for cultural property.svg 31 (5/9)[1] z dnia 27.06.1953
kościół parafialny
Ilustracja
widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Barciany
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
parafia Niepokalanego Serca Maryi
Położenie na mapie gminy Barciany
Mapa lokalizacyjna gminy Barciany
Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny
Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny
Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny
Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie powiatu kętrzyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kętrzyńskiego
Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny
Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny
Ziemia54°13′14,08″N 21°20′45,07″E/54,220578 21,345853

Świątynia została wybudowana jako murowana w końcu XIV wieku. Pod koniec XVI wieku została wzniesiona wieża dzwonnicza. W 1714 roku został przebudowany szczyt wschodni kościoła, w latach 1729-1741 została przebudowana wieża, z kolei w 1783 roku została dostawiona kruchta od strony południowej. W 1804 roku powstał nowy dach świątyni. Od czasów reformacji do 1945 roku budowla była w posiadaniu gminy ewangelickiej. Po II wojnie światowej została przejęta przez katolików. W 1962 roku reaktywowano parafię rzymskokatolicką.

Jest to budowla gotycka, salowa, orientowana, posiadająca jedną nawę. Wybudowano ją z cegły na kamiennej podmurówce. Od strony północnej mieszczą się zakrystia i kruchta, od strony południowej druga kruchta, z kolei od strony zachodniej - prosta wieża wzniesiona na planie kwadratu o trzech kondygnacjach z elewacjami oddzielonymi gzymsami i nakryta dachem czterospadowym, złożonym z dachówki. Korpus nawowy jest wzmocniony przyporami, a jego ściany są podzielone wąskimi, wysokimi oknami o ostrołukowej formie. Całość jest nakryta dachm dwuspadowym, złożonym z dachówki. Wew wnętrzu znajduje się drewniany płaski strop.

Ołtarz główny w stylu późnomanierystycznym został wykonany w 1643 roku i ufundował go Sebastian Rautter. Organy w stylu barokowym powstały około 1750 roku w warsztacie królewieckiego organmistrza Adama Gottloba Caspariniego. Stalle pochodzą z XV wieku, dwa konfesjonały pochodzą z XVIII wieku, rzeźba anioła w stylu barokowym pochodzi z 1753 roku. dzwon został odlany w 1425 roku[2].

PrzypisyEdytuj