Kościół ewangelicki w Drogomyślu

Kościół ewangelicki w Drogomyślu – jeden z luterańskich kościołów tolerancji wybudowanych na Śląsku Cieszyńskim pod koniec XVIII wieku. Jest kościołem parafialnym miejscowej parafii. Za kościołem znajduje się ewangelicki cmentarz.

Kościół ewangelicko-augsburski w Drogomyślu
Distinctive emblem for cultural property.svg A-140/60 z dnia 27 lutego 1960[1]
kościół parafialny
Ilustracja
Kościół Ewangelicko-Augsburski
w Drogomyślu
Państwo  Polska
Miejscowość Drogomyśl
Wyznanie protestanckie
Kościół luterański
Parafia Parafia Ewangelicko-Augsburska w Drogomyślu
Położenie na mapie gminy Strumień
Mapa konturowa gminy Strumień, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół ewangelicko-augsburski w Drogomyślu”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół ewangelicko-augsburski w Drogomyślu”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół ewangelicko-augsburski w Drogomyślu”
Położenie na mapie powiatu cieszyńskiego
Mapa konturowa powiatu cieszyńskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół ewangelicko-augsburski w Drogomyślu”
Ziemia49°52′10,50″N 18°45′33,00″E/49,869583 18,759167

Kościół ewangelicki w Drogomyślu jest jednym z ostatnich, które powstały na Śląsku Cieszyńskim po wydaniu patentu tolerancyjnego przez cesarza austriackiego Józefa II w 1781 i przed pełnym równouprawnieniem w czasie tzw. Wiosny Ludów. Pozwolenie na budowę kościoła uzyskano 4 czerwca 1787, budowlę w stylu klasycystycznym rozpoczęto podłożeniem kamienia węgielnego 25 maja 1788, w 1792 uzyskano specjalne pozwolenie na dobudowanie wieży (sam patent tolerancyjny nie zezwalał wystawiać wież). Ufundowany był przez barona Fryderyka Henrlyka Callischa, ówczesnego właściciela Drogomyśla, który do czasu poświęcenia kościoła przez cieszyńskiego superintendenta Jana Traugotta Bartelmusa 15 października 1797, pozwalał odprawiać nabożeństwa w swoim pałacu.

Podczas II wojny światowej zniszczony, powojenna odbudowa zakończyła się w 1951 r. Wnętrze świątyni jest trójnawowe, po bokach znajdują się pawlacze a nad portalem tablica fundacyjna w języku łacińskim wraz z herbem Calischów.

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Franciszek Michejda: Dzieje Kościoła ewangelickiego w Księstwie Cieszyńskim (od Reformacji do roku 1909). Katowice: Dom Wydawniczy i Księgarski "Didache", 1992, s. 147. ISBN 83-85572-00-7.

Linki zewnętrzneEdytuj