Kochankowie z Valdaro
Kochankowie z Valdaro (ang. Lovers of Valdaro, wł. Amanti di Valdaro lub Amanti di Montova) − określenie stosowane w odniesieniu do pary ludzkich szkieletów z okresu neolitu, sprzed ok. 4000–6000 lat, odkrytych przez archeolog Elenę Menotti w nekropolii w Valdaro na przedmieściach włoskiej Mantui w 2007[1][2][3][4].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e4/Mantua2.jpg/200px-Mantua2.jpg)
Znalezione na terenie prac budowlanych szkielety kobiety i mężczyzny ułożone były obok siebie (co jest niespotykane dla pochówków neolitycznych) z twarzami skierowanymi ku sobie, ze splecionymi rękami i nogami[1]. W pobliskim rejonie archeologowie natrafili na 30 innych szkieletów (jeden z nich w odległości 1 m), z których wszystkie ułożone były osobno[1]. Szczątki tej pary wykopano wraz z blokiem ziemi i przeniesiono do Musei Civici Como, gdzie zostały poddane badaniom DNA, RTG oraz skanowaniu 3D[5].
Na podstawie badań antropologicznych ustalono, że szkielet po lewej stronie należy do kobiety w wieku od 16 do 20 lat i o wzroście 149 cm, natomiast szkielet po prawej – do mężczyzny w wieku od 18 do 20 lat i o wzroście 146 cm[3]. Szkielet z lewej strony miał grot wykonany z krzemienia umiejscowiony w okolicy kręgów szyjnych, a szkielet po prawej stronie miał długi nóż wykonany z krzemienia ułożony wzdłuż uda oraz dwa inne noże krzemienne w okolicach kości miednicznej[1][3].
Z uwagi na miejsce znalezienia tych szczątków oraz fakt, że nie stwierdzono na nich dowodów nagłej śmierci, przyjęto, że ciała zostały ułożone w ten sposób już po zgonie, natomiast krzemienne przedmioty stanowiły element wyposażenia związanego z pochówkiem[1].
Mantua należy do miejsc, gdzie rozgrywa się dramat Romea i Julii, dlatego odkrycie szkieletów w takiej pozycji i właśnie tam doprowadziło do powstania teorii, że para została zabita lub że zmarła w wyniku wyziębienia przytulając się[6][7].
Kochankowie z Valdaro od 11 kwietnia 2014 są eksponowani w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Mantui[3].
Przypisy
edytuj- ↑ a b c d e Stone Pages Archaeo News: Prehistoric skeletons found locked in eternal embrace. www.stonepages.com. [dostęp 2015-07-15].
- ↑ Locked in Eternal Embrace – The Lovers of Valdaro. bookofresearch.wordpress.com. [dostęp 2015-07-15]. (ang.).
- ↑ a b c d News - Museo Archeologico Nazionale di Mantova. www.museoarcheologicomantova.beniculturali.it. [dostęp 2015-07-15].
- ↑ Abbracciati dall'età della pietra, in mostra gli Amanti di Mantova. [dostęp 2015-07-15]. (wł.).
- ↑ Eternal Embrace - Archaeology Magazine Archive. archive.archaeology.org. [dostęp 2015-07-15].
- ↑ Locked in an eternal embrace. dailymail.co.uk. [dostęp 2015-07-15]. (ang.).
- ↑ La Stampa. 6,000 Years Later, the 'Lovers of Valdaro' Need a New Home. „Time”, Tuesday, Sept. 13, 2011. ISSN 0040-718X. [dostęp 2015-07-15].