Otwórz menu główne
Kombajn ścianowy w kopalni "Bogdanka"

Kombajn ścianowy – maszyna górnicza służąca do pozyskiwania węgla z pokładu. W przeciwieństwie do kombajnów chodnikowych nie są pojazdami gąsienicowymi, lecz poruszają się po specjalnej konstrukcji przenośnika zgrzebłowego. Do ich napędu stosowane są zasadniczo trzy metody: napęd cięgnowy (łańcuchowy) oraz dwa systemy bezcięgnowe Poltrak (B lub 2B) i Eicotrack (2BP), z czego ten pierwszy praktycznie jest już prawie całkowicie wyparty. Kombajn ścianowy składa się z podłużnego kadłuba wyposażonego w dwa ruchome ramiona zaopatrzone w organ skrawający o dużej mocy. Ze względu na wyjątkowo niebezpieczne warunki pracy (odłamki skał, hałas, wibracje itd.) coraz częściej kombajny wyposaża się w systemy automatyzacji umożliwiające zdalne sterowanie pracy kombajnem oraz zdalną diagnostykę.

Mechanizmy posuwu kombajnów ścianowych:

  1. Poltrak
  2. Eicotrack (2BP) lub wersja z hamulcem (2BPH)
  3. Dynatrack
  4. Rackatrak

Zasada działaniaEdytuj

Kombajn ścianowy, przemieszczając się po przenośniku ścianowym zgrzebłowym, urabia caliznę w sposób zależny od wybranej technologii urabiania. Najczęściej organ wyprzedzający skrawa górną warstwę calizny podsiębiernie (ruch obrotowy zgodny z ruchem wskazówek zegara). Organ tylny pracuje nadsiębiernie, urabiając dolną część calizny oraz ładuje urobek niezaładowany na przenośnik zgrzebłowy przez organ wyprzedzający. Na końcu i początku ściany występuje faza zawrębiania. Można wyróżnić następujące technologie urabiania kombajnem ścianowym:

  • dwustronna,
  • jednostronna,
  • od środka ściany