Otwórz menu główne

Konfederacja wileńska (1599)konfederacja zawarta w Wilnie 28 maja 1599 roku pomiędzy protestantami a prawosławnymi Rzeczypospolitej Obojga Narodów.

Ugoda zawarta została pod egidą wojewody kijowskiego Konstantego Wasyla Ostrogskiego i hetmana wielkiego litewskiego Krzysztofa Radziwiłła Pioruna. Celem jej było dążenie do realizacji postanowień konfederacji warszawskiej 1573 roku oraz wspólna obrona przeciwko gwałtom zadanym zborom ewangelickim i kościołom prawosławnym. Porozumienie to miało jedynie charakter polityczny, gdyż obie strony łączyła jedynie niechęć do katolicyzmu i tym samym nie udało się im zawrzeć unii religijnej. Obie strony wyznaczyły prowizorów (ze strony protestanckiej Andrzej Rzeczycki).

BibliografiaEdytuj

  • Kazimierz Chodynicki, Kościół prawosławny a Rzeczpospolita Polska. Zarys historyczny 1370–1632, Warszawa 1934, s. 350-352.
  • Józef Łukaszewicz, O kościołach Braci Czeskich w dawnej Wielkiejpolsce, Poznań 1835, s. 174-186.
  • Janusz Woliński, Polska i kościół prawosławny. Zarys historyczny, Lwów 1936, s. 66.
  • Historia Kościoła w Polsce, t. I, cz. 2, Poznań-Warszawa 1974, s. 310.