Kronika Grunaua

Kronika Grunauakronika napisana w latach 1517-1526 przez dominikanina - Szymona Grunaua.

Dzieło, będące pierwszą historią Prus, powstało prawdopodobnie w Elblągu, ale podstawą do jego napisania były wcześniejsze kroniki gdańskie, krzyżackie, dzieła Macieja Miechowity oraz prace Piusa II. Kronika odznacza się poważną tendencją antykrzyżacką oraz antyreformacyjną, a także nosi wiele cech literatury propagującej idee zakonów żebrzących. Grunau bardzo swobodnie podchodził do źródeł, jak również przeplatał fakty historyczne z opowieściami fantastycznymi i anegdotami. Dzieło zostało przyswojone dziejopisarstwu gdańskiemu przez Bartłomieja Wartzmanna, który w swojej kronice, napisanej w latach 1543-1554, połączył wątki Grunaua i te zawarte w Księdze Ferbera[1].

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Jolanta Dworzaczkowa, Historiografia gdańska w okresie Odrodzenia, w: Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, nr 1/1955, s.247-248