Otwórz menu główne

Lapsi (łac. upadli) – określenie tych chrześcijan z pierwszych wieków, którzy ulegli prześladowaniom i oddali cześć pogańskim bóstwom.

Spis treści

HistoriaEdytuj

Prześladowania podzieliły chrześcijan na męczenników, którzy ponieśli śmierć za wiarę, wyznawców, tych którzy odmówili złożenia ofiary, ale przeżyli oraz upadłych (lapsi), którzy zostali złamani i - często w wyniku tortur i groźby śmierci - oddali cześć pogańskim bóstwom. Później w kręgach chrześcijan nastąpiła dyskusja, która doprowadziła do przyjęcia zasady ponownego przyjmowania odstępców (wbrew nowacjanom, którzy domagali się nieprzyjmowania „upadłych”)[1].

PodziałEdytuj

  • sacrificati - którzy złożyli ofiary bogom pogańskim. Otrzymywali rozgrzeszenie dopiero na łożu śmierci.
  • thurificati - którzy zapalili kadzidło przed posągami bożków. Od łac. thurificare - "zapalić kadzidło"
  • libellatici - którzy otrzymali zaświadczenie (łac. libellus - mała książka, zaświadczenie) o złożeniu ofiary, mimo że faktycznie jej nie złożyli. Zaświadczenia otrzymywali np. na drodze przekupstwa. Otrzymywali jako pokutę kościelną dwa lata sankcji.
  • acta facientes - którzy złożyli fałszywe zeznania, by zachować życie.
  • traditores - którzy oddali Pisma Święte, przedmioty kultu czy zdradzili imiona innych chrześcijan.

PrzypisyEdytuj

  1. Cyprian z Kartaginy: De lapsis and De Ecclesiae Catholicae unitate. Oxford: Clarendon Press, 1971

Zobacz teżEdytuj