Lotniskowce eskortowe typu Long Island

Lotniskowce eskortowe typu Long Island – typ dwóch amerykańskich lotniskowców eskortowych z okresu II wojny światowej.

Lotniskowce typu Long Island
Ilustracja
Kraj budowy  Stany Zjednoczone
Użytkownicy  US Navy
 Royal Navy
Stocznia Sun Shipbuilding and Drydock
Wejście do służby 1941
Wycofanie 1946
Zbudowane okręty 2
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 11 800 t (standardowa)
15 126 t (pełna)
Długość 149,96 m
123,2 m (pokład lotniczy)
Szerokość 21,18 m
Zanurzenie 7,82 m
Napęd 1 × diesel o mocy 8 500 KM
Prędkość 16,5 węzła (30,6 km/h)
Zasięg 10 000 Nm przy 14 kn (26 km/h)
Załoga 856 (Long Island)
555 (Archer)
Uzbrojenie różne w czasie wojny, np.
1 × armata Mk 12 127 mm
2 × armaty Mk 22 76 mm
10 × 2 Oerlikon 20 mm
Wyposażenie lotnicze 16 samolotów (hangar)
46 samolotów (pokład)

Pracę nad okrętami rozpoczęto w 1939 na krótko przed wybuchem wojny, zamówione przez rządową agencję United States Maritime Commission jako statki handlowe Mormacmail i Mormancland zostały ukończone w 1940 roku, następnie nabyte przez marynarkę i przebudowane jako pierwsze amerykańskie lotniskowce eskortowe. Chociaż okręty wykorzystywano głównie do transportu wojska i samolotów, to jako jednostki eksperymentalne dostarczyły informacje wykorzystane w późniejszych okrętach tego typu. Po wojnie były wykorzystywane jako statki handlowe.

HMS Archer

Linki zewnętrzneEdytuj