Otwórz menu główne

Lucjan Trela (ur. 25 czerwca 1942 w Turbi, zm. 12 lutego 2019 w Stalowej Woli) – polski bokser rywalizujący w wadze ciężkiej, olimpijczyk z Meksyku (1968), trener pięściarski.

Lucjan Trela
Data i miejsce urodzenia 25 czerwca 1942
Turbia
Data i miejsce śmierci 12 lutego 2019
Stalowa Wola
Obywatelstwo Polska
Wzrost 172 cm
Masa ciała 86 kg
Kategoria wagowa ciężka
Klub Stal Stalowa Wola
Bieszczady Rzeszów
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 275
Zwycięstwa 220
Porażki 44
Remisy 11
Lucjan Trela
Dorobek medalowy
Brąz 1962 MP w kategorii ciężkiej
Brąz 1965 MP w kategorii ciężkiej
Złoto 1966 MP w kategorii ciężkiej
Złoto 1967 MP w kategorii ciężkiej
Złoto 1968 MP w kategorii ciężkiej
Złoto 1970 MP w kategorii ciężkiej
Złoto 1971 MP w kategorii ciężkiej
Srebro 1973 MP w kategorii ciężkiej
Brąz 1974 MP w kategorii ciężkiej
Brąz 1975 MP w kategorii ciężkiej

KarieraEdytuj

Przygodę ze sportem Trela rozpoczął od piłki nożnej – występował jako junior w zespole w Turbi, później przeniósł się do Stali Stalowa Wola, gdzie grał na pozycji stopera[1]. Karierę pięściarza rozpoczął w sekcji bokserskiej tego klubu, gdzie jego trenerem był Ludwik Algierd. Miał nietypowe, jak na wagę ciężką, warunki fizyczne, mierzył 172 cm przy 86 kg wagi. Pierwszą oficjalną walkę w ringu stoczył w 1959. Rok później jako bokser Stali zdobył tytuł juniorskiego mistrza Polski[2]. Podczas służby wojskowej w latach 1962–1964 reprezentował klub Bieszczady Rzeszów.

Dwukrotnie startował w mistrzostwach Europy – w Rzymie w 1967 oraz w Belgradzie w 1973. We Włoszech pokonał w eliminacjach Walijczyka Dennisa Avotha, a następnie w ćwierćfinale przegrał 0:5 z późniejszym triumfatorem mistrzostw, Mario Baruzzim[3]. Z kolei w Jugosławii po pokonaniu 5:0 Holendra Henniego Toonena, w ćwierćfinale uległ w takim samym stosunku Niemcowi Peterowi Hussingowi[4].

W 1968 wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Meksyku. W pierwszej rundzie (1/8 finału) rywalizował z o 20 cm wyższym późniejszym mistrzem olimpijskim i zawodowym mistrzem świata Amerykaninem George'em Foremanem, przegrywając decyzją sędziów 1:4[5] (dwóch arbitrów wskazało na Foremana 60:58 i 60:57, jeden na Trelę 60:59, dwóch kolejnych na remis ze wskazaniem 59:58 dla Foremana). Werdykt sędziów został wybuczany przez meksykańskich kibiców[6]. Była to jedyna walka w tym turnieju, której Foreman nie wygrał przed czasem[7]. Polak miał wystąpić również na igrzyskach w Monachium, lecz na cztery dni przed wyjazdem skreślono go z ekipy[1].

Trela pięciokrotnie zdobył mistrzostwo Polski w swojej kategorii (1966, 1967, 1968, 1970 i 1971[8]). Był też wicemistrzem (1973) oraz czterokrotnym brązowym medalistą MP (1962, 1965, 1974 i 1975). W latach 1966–1974 szesnaście razy wystąpił w reprezentacji Polski; wygrał jedenaście pojedynków, a pięć przegrał. W całej swojej karierze stoczył 275 walk, z czego 220 wygrał, 11 zremisował i 44 przegrał. Słynął z waleczności, szybkości i wytrzymałości[1].

Po zakończeniu kariery został trenerem pięściarzy w Stalowej Woli. Poza boksem pracował też w narzędziowni Huty Stalowa Wola, jako kierownik drużyny piłkarskiej Stali oraz w Stanach Zjednoczonych jako ślusarz i bramkarz w restauracji. Po powrocie do Stalowej Woli współtworzył szkołę bokserską Feniks, z której został zwolniony w styczniu 2013. Był żonaty z Anną, z którą miał synów Grzegorza i Marka[2].

W ostatnim okresie życia, żyjąc w biedzie, cierpiał na arytmię serca, nadciśnienie, cukrzycę i miażdżycę tętnic kończyn dolnych[9]. W grudniu 2018, przed świętami Bożego Narodzenia trafił do szpitala w Stalowej Woli, gdzie zmarł 12 lutego 2019 w wieku 76 lat[10]. Pochowano go trzy dni później na miejscowym cmentarzu komunalnym[11].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Lech Ufel: AMBITNY LUCEK O WIELKIM SERCU. ZMARŁ LUCJAN TRELA (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2019-02-16].
  2. a b Włodzimierz Łyżwa: Lucjana Trelę, legendę boksu ze Stalowej Woli, wspominają słynni bokserzy (ang.). echodnia.eu. [dostęp 2019-02-16].
  3. 17.European Championships - Rome, Italy - May 25 - June 2 1967 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2019-02-16].
  4. 20.European Championships Pionir Hall, Belgrade, Yugoslavia June 1-9, 1973 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2019-02-16].
  5. Lucjan Trela (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2019-02-16].
  6. Jan Ciosek: Lucek. Mały wzrost, wielkie serce i Stalowa Wola walki (pol.). weszlo.com. [dostęp 2019-02-18].
  7. George Foreman (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2019-02-16].
  8. Nie żyje legenda boksu. Zmarł Lucjan Trela (pol.). sport.tvp.pl. [dostęp 2019-02-16].
  9. Dariusz Faron: Ze śmietnika podium już nie widać (pol.). sport.onet.pl. [dostęp 2019-02-16].
  10. Zmarł Lucjan Trela (pol.). polsatsport.pl. [dostęp 2019-02-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-13)].
  11. Mateusz Chmiel: Zmarł Lucjan Trela. Wybitny pięściarz miał 77 lat (pol.). rzeszow.wyborcza.pl. [dostęp 2019-02-16].