Mącznik (ludność służebna)

Mącznicy (łac. molentes) – kategoria ludności służebnej w dawnej Polsce X-XIII wieku, zajmująca się przemiałem zboża na żarnach obrotowych na potrzeby dworu książęcego. Pozostawili ślady w toponomastyce w postaci wielu miejscowości o nazwie Mącznik i Mączniki[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Modzelewski K. Mącznicy Encyklopedia Historii Gospodarczej Polski do 1945 roku t. 1 A-N Warszawa Wiedza Powszechna 1981 s. 503 ​ISBN 83-214-0185-6