Manuel Nájera

meksykański piłkarz

Manuel "Potrillo" Nájera Siller (ur. 20 grudnia 1952 w Cuautli) – meksykański piłkarz występujący na pozycji prawego obrońcy. Jego bracia, Román Nájera i Víctor Nájera, również byli piłkarzami.

Manuel Nájera
Pełne imię i nazwisko Manuel Nájera Siller
Data i miejsce urodzenia 20 grudnia 1952
Cuautla
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1971–1973 Zacatepec ?? (2)
1973–1975 Puebla ?? (1)
1975–1979 Univ. de Guadalajara 119 (2)
1979–1980 Jalisco 29 (3)
1980–1983 Monterrey 85 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1972–1977  Meksyk 17 (0)

Kariera klubowaEdytuj

Nájera rozpoczynał swoją karierę piłkarską jako dziewiętnastolatek w zespole CD Zacatepec. W jego barwach w sezonie 1971/1972 zadebiutował w meksykańskiej Primera División i szybko został podstawowym i czołowym piłkarzem drużyny bijącej się wówczas o utrzymanie w najwyższej klasie rozgrywkowej. Po dwóch latach odszedł do ekipy Puebla FC, w której barwach także spędził kolejne dwa sezony w roli kluczowego defensora. W połowie 1975 roku podpisał umowę z Universidadem de Guadalajara, gdzie od razu wywalczył sobie miejsce w wyjściowej jedenastce, odnosząc z tym zespołem największe sukcesy w karierze. Już w pierwszych rozgrywkach, 1975/1976, zdobył z Universidadem tytuł wicemistrza Meksyku i sukces ten powtórzył również rok później, w sezonie 1976/1977. W 1978 roku triumfował ze swoją drużyną w najbardziej prestiżowych rozgrywkach kontynentu, Pucharze Mistrzów CONCACAF. Po czterech latach przeszedł do innej ekipy z Guadalajary, Club Jalisco, z którą w sezonie 1979/1980 spadł do drugiej ligi, a karierę zakończył w wieku 31 lat jako gracz CF Monterrey, z którym mimo regularnej gry w pierwszym składzie nie zdobył żadnego trofeum.

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

W reprezentacji Meksyku Nájera zadebiutował za kadencji selekcjonera Javiera de la Torre, 12 października 1972 w wygranym 3:1 meczu towarzyskim z Kostaryką. Trzy lata później triumfował z nią w turnieju Copa Ciudad de México. W 1978 roku został powołany przez szkoleniowca José Antonio Rocę na Mistrzostwa Świata w Argentynie, po uprzednich regularnych występach w kwalifikacjach tego turnieju. Podczas mundialu pozostawał jednak rezerwowym swojej kadry, nie wybiegając na boisko w żadnym spotkaniu, natomiast jego drużyna po komplecie porażek odpadła z rozgrywek już w fazie grupowej. Swój bilans reprezentacyjny zamknął ostatecznie na siedemnastu występach bez zdobytej bramki.

BibliografiaEdytuj