Marek Krzysztof Janiak

Ten artykuł dotyczy lekarza. Zobacz też: prof.dr hab. Marek Janiak, architekt.

Marek Krzysztof Janiak (ur. 14 sierpnia 1950 w Warszawie) – polski naukowiec, profesor nauk medycznych, radiobiolog, lekarz wojskowy, pułkownik w stanie spoczynku, w latach 2002-2007 komendant i następnie dyrektor Wojskowego Instytutu Higieny i Epidemiologii, wieloletni kierownik Zakładu Radiobiologii i Ochrony Radiacyjnej WIHiE[1].

Mark Krzysztof Janiak
Ilustracja
Prof. Marek K. Janiak
Data i miejsce urodzenia 14 sierpnia 1950
Warszawa
Zawód, zajęcie radiobiolog

Kariera zawodowaEdytuj

Ukończył Wojskową Akademię Medyczną w Łodzi w 1974 (z czwartą lokatą na roku) i podjął pracę jako asystent (potem starszy asystent) w Zakładzie Biologicznego Działania Promieniowań Niejonizujących WIHiE (u doc. dra hab. S. Szmigielskiego); pracę doktorską pt. Uszkodzenie błon komórkowych w hodowli komórek prawidłowych i transformowanych wirusem SV-40 poddanych działaniu hipertermii 43°C obronił w WIHiE w 1978, zaś habilitował się tam w 1986 na podstawie rozprawy pt. Modyfikacja nieswoistych reakcji cytotoksyczności komórkowej pod wpływem preparatu Propionibacterium granulosum KP-45. Tytuł profesora zwyczajnego uzyskał w 2008 r.[2]

W latach 2001-2002 zastępca komendanta, a od czerwca 2002 r. ostatni komendant Wojskowego Instytutu Higieny i Epidemiologii (do marca 2003 r.) i od tego samego roku[3] (do końca czerwca 2007) pierwszy dyrektor tegoż Instytutu, od 1996 kierownik Zakładu Radiobiologii i Ochrony Radiologicznej[4]. W latach 2005-2008 pełnił obowiązki Konsultanta krajowego ds. obronności w dziedzinie epidemiologii, Konsultanta wojskowej służby zdrowia w dziedzinie epidemiologii oraz Konsultanta wojskowej służby zdrowia w dziedzinie medycyny pracy.

 
promocja oficerska lekarzy WAM w Łodzi (1974); Marek Janiak klęczy czwarty od prawej

Autor i współautor ponad 110 artykułów naukowych z dziedziny radiobiologii, onkologii eksperymentalnej, patofizjologii i immunologii opublikowanych w czasopismach zagranicznych i krajowych oraz ponad 300 wystąpień i prezentacji na krajowych i międzynarodowych zjazdach i sympozjach naukowych.

Publikacje (wybór)Edytuj

  • Marek K. Janiak, Bogusław Gnatowski, AIDS – karta choroby, Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, Warszawa, 1987, ​ISBN 83-203-2786-5
  • Marek K. Janiak, Andrzej J. Wójcik (red.), Medycyna zagrożeń i urazów radiacyjnych, PZWL, Warszawa 2004, ​ISBN 83-200-2958-9
  • Krzysztof W. Zieliński, Marian Brocki, Marek K. Janiak, Andrzej Wiśniewski (red.), Patologia obrażeń i schorzeń wywołanych współczesną bronią w działaniach wojennych i terrorystycznych, wydawnictwo MON, Warszawa, 2010, ​ISBN 978-83-927103-4-9
  • Marek K. Janiak, Aneta Cheda, Ewa M. Nowosielska (red.) Pokojowe i terrorystyczne zagrożenia radiacyjne, wyd. Wojskowa Akademia Techniczna im. Jarosława Dąbrowskiego, Warszawa 2012, ​ISBN 83-89379-08-2

Członkostwo w stowarzyszeniach i organizacjach naukowychEdytuj

  • Członek (w latach 1998-2001 przewodniczący Oddziału Warszawskiego; w latach 2001-2013 członek Zarządu Głównego; w latach 2007-2013 – prezes[5]) Polskiego Towarzystwa Badań Radiacyjnych im. Marii Skłodowskiej-Curie;
  • Polskie Towarzystwo Immunologii Doświadczalnej i Klinicznej (Sekretarz Naukowy Zarządu Głównego – w latach 1990-1993)
  • Komitet Fizyki Medycznej, Radiobiologii i Diagnostyki Obrazowej PAN (od 1996), przewodniczący Komisji Ochrony Radiologicznej i Radiobiologii (1999-2006), członek Komisji Higieny Radiacyjnej i Radiobiologii (2007-2010);
  • Komisja Ochrony Radiologicznej i Bezpieczeństwa Jądrowego Rady ds. Atomistyki Państwowej Agencji Atomistyki (od 2001);
  • Członek Rady Sanitarno-Epidemiologicznej przy Głównym Inspektorze Sanitarnym (Przewodniczący Komisji Higieny Radiacyjnej i Bioterroryzmu IX kadencji 21.02.2011-20.02.2014);
  • Doradca Przedstawiciela Polski w Komitecie Naukowym ONZ ds. Skutków Promieniowania Atomowego (United Nations Scientific Committee for the Effects of Atomic Radiation – UNSCEAR (od 2005).

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

  • Międzynarodowa Nagroda Fundacji im. J.G. Zimmermanna za Badania nad Rakiem, przyznana przez Towarzystwo Przyjaciół Wydziału Medycznego Uniwersytetu w Hanowerze (zespołowo) – maj 1976 r.
  • Nagroda zespołowa I stopnia Polskiego Towarzystwa Badań Radiacyjnych w zakresie radiobiologii za cykl trzech publikacji nt. „Pobudzenie układu odpornościowego myszy poddanych jednorazowym i wielokrotnym ekspozycjom na niskie dawki promieniowania X”, XV Zjazd PTBR, Siedlce, 2-23.09.2010 r.

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. 65 lat Wojskowego Instytutu Higieny i Epidemiologii im. gen. Karola Kaczkowskiego. J. Bzdęga, J. Kubica, J. Kosiński, M.K. Janiak, M.P. Dąbrowski (red.), BEL Studio sp. z o.o., Warszawa, 2010
  2. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 lipca 2008 r. nr 1 15-6-08 o nadaniu tytułu profesora. W: Monitor Polski Nr 57, poz. 511 [on-line]. Prezes Rady Ministrów, 2008. s. 2074. [dostęp 2015-03-24].
  3. historia WIHiE
  4. historia ZRiOR
  5. historia PTBR