Otwórz menu główne

Marek Rapacki (ur. 18 sierpnia 1938 w Warszawie) – polski dziennikarz prasowy, filolog polski, działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL.

ŻyciorysEdytuj

Ukończył w 1961 studia na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Do 1967 pracował w redakcji Wielkiej Encyklopedii Powszechnej PWN[1]. Od 1954 do 1956 należał do Związku Młodzieży Polskiej. W 1968 podczas Operacji Dunaj był zaangażowany w akcje ulotkowe przeciwko interwencji w Czechosłowacji[2]. Został członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, do 1981 był dziennikarzem "Kuriera Polskiego"[1].

W 1980 wstąpił do "Solidarności". Publikował w prasie niezależnej, został wiceprzewodniczącym sekcji dziennikarzy prasowych związku[1]. Po prowadzeniu stanu wojennego działał w podziemiu, był związany z drugim obiegiem (głównie z podziemnym wydawnictwem CDN). Od 1982 do 1988 pełnił funkcję redaktora naczelnego opozycyjnego pisma "CDN-Głos Wolnego Robotnika". Pisywał też w periodyku "BMW" i studenckim "Nowym Spojrzeniu"[2].

Do 1989 pracował w spółdzielni dziennikarskiej, od początku związany z zespołem redakcyjnym "Gazety Wyborczej", przez sześć lat jako jej korespondent w Paryżu[1].

W 2011 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2011-06-06].
  2. a b Marek Rapacki w Słowniku "Niezależni dla kultury 1976–89". [dostęp 2011-06-06].
  3. Prezydent uhonorował zasłużonych dziennikarzy. prezydent.pl, 21 marca 2011. [dostęp 2011-06-06].