Otwórz menu główne

Maria Łabor-Soroka

polska prawniczka, b. sędzia Trybunału Konstytucyjnego

Maria Łabor-Soroka (ur. 28 stycznia 1932 w Sokołowie Podlaskim) – polski prawnik, sędzia zawodowy, notariusz oraz sędzia Trybunału Konstytucyjnego w latach 1986–1993.

ŻyciorysEdytuj

Studiowała na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika i na Uniwersytecie Wrocławskim, absolwentka Wydział Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego w 1954. Specjalizowała się w prawie cywilnym.

Asesor sądowy w Sądzie Wojewódzkim w Gdańsku w latach 1954–1958. Sędzia Sądu Powiatowego w Malborku od 1958, a od 1975 Sądu Wojewódzkiego w Elblągu (orzekała w wydziałach cywilnych). Sędzia delegowany w Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego (1979). Od 1980 sędzia Sądu Wojewódzkiego w Warszawie, orzekała w sprawach cywilnych I i II instancji.

Członek Zrzeszenia Prawników Polskich. W latach 1990–1993 uczestniczyła jako członek w pracach Państwowej Komisji Wyborczej.

Wykonywała zawód notariusza w latach 1994–1998.

W 1986 wybrana na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego w miejsce zmarłego sędziego prof. Henryka de Fiumel. Sędzia Trybunału do 1993.

Autorka opracowań nt. Trybunału Konstytucyjnego, europejskich sądów konstytucyjnych oraz ochrony praw człowieka.

Linki zewnętrzneEdytuj