Maria Franciszek Rostworowski

Wawrzyniec Maria Franciszek Rostworowski, właściwie Wawrzyniec Ignacy Ksawery Rostworowski, zwany Biedaczyną Mariawickim (ur. 29 lipca 1874 w Milejowie, zm. 8 maja 1956 w Wiśniewie) – biskup Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, ordynariusz diecezji lubelsko-podlaskiej.

Maria Franciszek
Wawrzyniec Ignacy Ksawery Maria Franciszek Rostworowski
Wawrzyniec Ignacy Ksawery Rostworowski
biskup
Ilustracja
Herb Maria Franciszek POL COA Nałęcz II.svg
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 29 lipca 1874
Milejów
Data i miejsce śmierci 8 maja 1956
Wiśniew
biskup diecezji lubelsko-podlaskiej
Okres sprawowania 1923-1956
Wyznanie starokatolickie
Kościół Kościół Starokatolicki Mariawitów
Śluby zakonne 1901
Sakra biskupia 4 października 1923
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 4 października 1923
Konsekrator Maria Michał Kowalski
Nagrobek bpa Rostworowskiego na terenie przykościelnym w Wiśniewie

ŻyciorysEdytuj

Wawrzyniec Rostworowski urodził się w arystokratycznej rodzinie Rostworowskich. Po ukończeniu szkoły realnej wstąpił do rzymskokatolickiego seminarium duchownego. Po święceniach kapłańskich został kapelanem arcybiskupa warszawskiego Wincentego Chościaka-Popiela, który był jego kuzynem.

Pod koniec 1898 roku młody duchowny związał się z tajnym Zgromadzeniem Kapłanów Mariawitów. Był wówczas wikariuszem w warszawskiej parafii św. Antoniego, a następnie w Błoniu pod Warszawą. W 1901 roku złożył wieczyste śluby zakonne przybierając imiona Maria Franciszek. Wkrótce za szerzenie idei mariawityzmu został karnie przeniesiony do Wiśniewa, gdzie był początkowo proboszczem parafii rzymskokatolickiej, a po 1906 roku organizatorem i pierwszym proboszczem parafii mariawickiej.

W 1907 roku został wybrany zwierzchnikiem kustodii mariawickiej na Podlasiu. Z pieniędzy uzyskanych ze spadku zakupił działkę pod kościół mariawicki w Mińsku Mazowieckim. Sporą cześć swoich prywatnych pieniędzy przeznaczył też na rozbudowę infrastruktury katedry mariawickiej w Płocku i ośrodka mariawickiego w Wiśniewie.

4 października 1923 roku kapłan Maria Franciszek Rostworowski otrzymał sakrę biskupią i został ordynariuszem diecezji lubelsko-podlaskiej. Prowadził działalność charytatywną, dbał o kontakty zagraniczne Kościoła Mariawitów, szczególnie z prawosławnymi patriarchatami w Afryce, Azji i Europie.

W czasie II wojny światowej biskup zorganizował przy swojej parafii szpital polowy dla żołnierzy Armii Krajowej.

RodzinaEdytuj

Maria Franciszek Rostworowski pochodził z lubelskiej linii rodu Rostworowskich. Był wnukiem radcy stanu i senatora Cesarstwa Rosyjskiego, Antoniego Melitona Rostworowskiego, bratem senatora II RP, Wojciecha Rostworowskiego i stryjem Piotra Rostworowskiego.

Jego synem ze związku z Heleną Miłkowską-Rostworowską był kapłan mariawicki, Franciszek Maria Wawrzyniec Rostworowski.

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj