Mariusz Gulczyński

polski politolog

Mariusz Józef Gulczyński[1] (ur. 18 października 1928) – nauczyciel akademicki, działacz społeczno-polityczny, politolog. Specjalizuje się w teorii polityki i współczesnych systemach politycznych[1].

Mariusz Gulczyński
Data urodzenia

18 października 1928

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: teorie polityczne, współczesne systemy polityczne
Alma Mater

Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPR

Doktorat

1971

Habilitacja

1977

Profesura

1981

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPR
ALMAMER Szkoła Wyższa w Warszawie
Uniwersytet Zielonogórski

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

Życiorys edytuj

Wykształcenie i działalność naukowa edytuj

W 1965 ukończył studia historyczne w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR[2]. Od października 1967 był zatrudniony w Instytucie Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w 1971 uzyskał stopień doktora nauk politycznych[2]. Od października 1971 wykładał również w WSNS przy KC PZPR[2]. Od 1973 do 1982 pełnił na tej uczelni funkcję kierownika Zakładu Politycznych Systemów i Doktryn Współczesnego Kapitalizmu[2]. W 1977 habilitował się, w 1981 został profesorem nauk społecznych[1]. Od 1983 do 1989 pracował jako kierownik Warsztatu Opinioznawczego CBOS. W latach 1985–1990 był pierwszym zastępcą dyrektora Instytutu Państwa i Prawa Polskiej Akademii Nauk. Od 1991 do 1995 wchodził w skład Komitetu Nauk Politycznych Polskiej Akademii Nauk. W okresie 1997–2002 pełnił funkcję kierownika Zakładu Systemów Politycznych w Instytucie Politologii Uniwersytetu Zielonogórskiego. Od 2004 do 2009 był profesorem zwyczajnym w Katedrze Teorii i Praktyki Sprawowania Władzy Wydziału Politologii AlmaMer Szkoły Wyższej w Warszawie[1].

Działalność polityczna i społeczna edytuj

W październiku 1946 został zatrudniony w aparacie młodzieżowym Związku Walki Młodych, w którym był m.in. przewodniczącym zarządu powiatowego w Sierpcu[2]. Następnie działał w Związku Młodzieży Polskiej[2]. W kwietniu 1948 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej i został członkiem Komitetu Powiatowego tej partii w Sierpcu, a następnie należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[2]. Był sekretarzem POP oraz członkiem egzekutywy OOP PZPR[2]. W 1956 był współinicjatorem odrodzenia Związku Harcerstwa Polskiego, następnie był członkiem Głównej Kwatery ZHP w latach 1957–1964[2]. Od kwietnia 1964 do września 1967 był zatrudniony w Sekretariacie Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu[2]. W latach 1986–1989 zasiadał w Prezydium Rady Krajowej PRON. Był m.in. członkiem Rady Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR Nowe Drogi[3]. W 1989 był uczestnikiem obrad Okrągłego Stołu po stronie rządowej. Zasiadał wówczas w Zespole Reform Politycznych.

Dorobek naukowy edytuj

314 publikacji naukowych, w tym 27 monografii i podręczników; 15 ekspertyz; 5 wypromowanych doktorów, około 100 magistrów.

Ważniejsze publikacje edytuj

  • Globalizm: nowe stadium kapitalizmu? (1967)
  • Determinanty polityki zagranicznej USA (1976)
  • Jaki socjalizm (1980),
  • Stan i potrzeby porozumienia narodowego w połowie lat osiemdziesiątych (1985)
  • Jaki rozwój? (1987)
  • Why the Collapse of Socialism and the Restoration of Capitalism? Reflections from Poland (1992)
  • Projekty konstytucji RP w konfrontacji z właściwościami różnych typów ustaw zasadniczych (1994)
  • Wizje parlamentu Rzeczypospolitej Polskiej (1994)
  • Metods and Directions of Social System Transformation (1994)
  • Urzeczywistnianie suwerenności narodu (1995)
  • Adjustment of Polish Costitutionalism to the Democratic European Standards (1995)
  • Dylematy etyczne demokracji bezprzymiotnikowej in statu nascendi (1997)
  • Tradycja i współczesność idei integracji europejskiej w Polsce (2000)
  • Współczesne systemy polityczne (2000)
  • System polityczny Rzeczypospolitej Polskiej (współautor R. Zaradny, 2000)
  • Panorama systemów politycznych świata (2004)
  • Nauka o polityce. Podręcznik akademicki (2007)
  • Wiedza o partiach i systemach partyjnych (wspólnie z A. Małkiewiczem, 2008)
  • Kreowanie demokracji. Z dysput o celach i metodach polskiej transformacji (2008)
  • Alternatywne orientacje w politologii (2009)
  • System polityczny Rzeczypospolitej Polskiej (współautorstwo i naukowa redakcja, 2009)
  • Kryzys nadkonsumpcji 2008 – a knol (2009)
  • Kapitał polityczny Okrągłego Stołu (2009)
  • Dylematy teoretyczne i praktyczne Jubileuszu 20-lecia polskiej transformacji (2009)
  • Pozytywny potencjał Kryzysu Nadkonsumpcji – a knol (2009)
  • Zrozumieć IV Rzeczpospolitą (2010)
  • Wnioski z doświadczeń czterech polskich transformacji: I Rzeczypospolitej. II RP, PRL-u i III RP (2010)
  • Politologia. Podręcznik akademicki (2010)
  • Kapitał polityczny Okrągłego Stołu i jego wrogowie (2010)
  • Zwiastuny cywilizacji racjonalnego dostatku. Kryzys – szansą uratowania globowej cywilizacji, [w:] Dysputowanie.Bloog.pl(2010)
  • Dekalog prodemokratycznego politologa – teoretyczne pryncypia i metodologiczne reguły, [w:] Dysputowanie.Bloog.pl (2011)
  • Harbingers of the Civilization of Rational Abundance, “Athenaeum – Polish Political Science Studies” Vol 29/2011
  • Którędy Do Przodu Manifest Epoki Racjonalizmu – Academia, edu
  • Determinanty revitalizacji industrialnej cywilizacji... – Academia.edu

Nagrody i odznaczenia edytuj

Przypisy edytuj

  1. a b c d Prof. zw. dr hab. Mariusz Józef Gulczyński, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2012-12-07].
  2. a b c d e f g h i j Informacje w BIP IPN. [dostęp 2022-02-13].
  3. „Nowe Drogi” nr 10/1981, s. 2.

Bibliografia edytuj