Maurycy Mansch de Leoney

Oficer Wojska Polskiego

Maurycy Mansch de Leoney[1] (ur. 7 września 1867 we Lwowie, zm. 24 grudnia 1929 tamże) – generał brygady Wojska Polskiego.

Maurycy Mansch de Leoney
Moritz Mansch Edler von Leoney
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 7 września 1867
Lwów
Data i miejsce śmierci 24 grudnia 1929
Lwów
Przebieg służby
Lata służby do 1922
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 11 Brygada Artylerii
Stanowiska dowódca brygady
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry) Krzyż Zasługi Wojskowej (w czasie wojny) Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” (w czasie wojny) Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” (w czasie wojny) Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” (w czasie pokoju) Krzyż Wojskowy Karola Odznaka za 25-letnią Służbę Wojskową (Austro-Węgry) Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 7 września 1867 roku, w rodzinie Filipa. Ukończył pięcioklasowe gimnazjum we Lwowie i Korpus Kadetów Artylerii w Wiedniu. Od 18 września 1889 roku pełnił zawodową służbę wojskową w artylerii cesarskiej i królewskiej armii[2]. 1 września 1915 roku został awansowany na podpułkownika. W 1918 roku pełnił służbę w 111 pułku artylerii polowej[3].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Od 1919 był sztabowym oficerem inspekcyjnym artylerii w Dowództwie Okręgu Generalnego „Lwów”[4]. 29 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej[5]. Podczas wojny polsko-bolszewickiej od 4 czerwca 1920 pełnił funkcję dowódcy 11 Brygady Artylerii. Z dniem 1 października 1922 roku został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu pułkownika artylerii z prawem noszenia munduru[6]. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygady[7]. Na emeryturze mieszkał we Lwowie[8][9][10]. Tam 24 grudnia 1929 roku zmarł[11].

Maurycy Mansch de Leoney był żonaty z Laurą Giblówną, z którą miał dwoje dzieci[2].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

W czasie służby w cesarskiej i królewskiej armii otrzymał następujące ordery i odznaczenia[12]:

PrzypisyEdytuj

  1. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1577, tu jako Maurycy Mansch de Leancy.
  2. a b Stawecki 1994 ↓, s. 214.
  3. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1029, 1202.
  4. Ostanek 2014 ↓, s. 198.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 9 czerwca 1920 roku, s. 398.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 5 sierpnia 1922 roku, s. 594, tu także jako Maurycy Mansch de Leancy.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 738.
  8. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1577.
  9. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1406 tu również jako Maurycy Mansch de Leancy.
  10. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 880.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930 roku, s. 231.
  12. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1202.

BibliografiaEdytuj