Otwórz menu główne

Max Frei-Sulzer (ur. 8 marca 1913[1] w Zurychu[2]; zm. 14 stycznia 1983[3]) – szwajcarski biolog i kryminolog.

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Był szefem Służby Naukowej Policji w Zurychu. Wykładał kryminologię na Uniwersytecie w Zurychu.

W 1973 i 1978 badał Całun Turyński. Zdołał zidentyfikować 58 różnych gatunków roślin, których pyłki zostały na Całunie[4].

Był wyznawcą zwinglianizmu[5].

KsiążkiEdytuj

  • (z Arnoldem Suterem) Leitfaden zur Bearbeitung von Brandsachen und Explosionen. Kriminalistik-Verlag, Hamburg 1971.
  • Mikrophotographie weiss-schwarz und farbig. Schlegel, Zürich 1948 (Mikroskopische Bibliothek. Bd. 4).
  • Lohnende Objekte für mikroskopische Untersuchungen und ihre Präparation. Schlegel, Zürich 1946 (Mikroskopische Bibliothek. Bd. 3).
  • Mikroskopische Untersuchungsmethoden. Schlegel, Zürich 1946 (Mikroskopische Bibliothek. Bd. 2).
  • Das Mikroskop und verwandte optische Instrumente. Schlegel, Zürich 1946 (Mikroskopische Bibliothek. Bd. 1).
  • Die Gliederung der sizilianischen Flora und Vegetation und ihre Stellung im Mittelmeergebiet. Dissertation, Universität Zürich, 1938.

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Vollrath Hopp: Grundlagen für die chemische Technologie in der betrieblichen Ausbildung. Verlag Chemie, Weinheim/ New York 1978, ​ISBN 3-527-25682-2​, S. 133 (online).
  2. Jürgen Thorwald: Crime and science: the new frontier in criminology. Harcourt, Brace & World, New York 1967, S. 382 (online).
  3. Arabella Martínez Miranda: Das Turiner Grabtuch - Echtheitsdiskussion und Forschungsergebnisse im historischen Überblick. Diplomarbeit, Salzburg 2000 , S. 32 (online).
  4. Das Grabtuch von Turin.
  5. Grzegorz Górny, Świadkowie Tajemnicy. Rosikon Press, Warszawa 2012, s. 58