Otwórz menu główne

Menachem Mendel Chaim Landau

Menachem Mendel Chaim Landau (hebr. מנחם מנדל חיים לאנדא; ur. 1862, zm. 12 marca 1935) – rabin chasydzki, w latach 18941935 cadyk z Zawiercia.

Menachem Mendel Chaim Landau
מנחם מנדל חיים לאנדא
Cadyk z Zawiercia
Okres urzędowania od 1894
do 1935
Ohel Menachema Mendla Chaima Landaua na cmentarzu żydowskim w Warszawie

Był synem Jaakowa Landaua z Jeżowa (1834–1893) i wnukiem Abrahama Landaua z Ciechanowa, założyciela dynastii ciechanowskiej. Pełnił funkcję rabina w gminach żydowskich w Widawie, Piątku, Przyrowie, Nowym Dworze i Zawierciu. Po śmierci swojego ojca został cadykiem, a jako swoją siedzibę wybrał Zawiercie. Znany był z dużej pobożności i działalności publicznej.

Pochowany jest wraz z ojcem w ohelu na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 49, rząd 13)[1]. Obecnie jego grób nie jest obiektem licznych pielgrzymek chasydów.

PrzypisyEdytuj

  1. Grób Menachema Mendla Chaima Landaua w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie

BibliografiaEdytuj