Otwórz menu główne

Mieczysław Wałęga ps. „Jur”, „Mat” (ur. 1 maja 1914 w Rzędzinie, zm. 13 listopada 2009 w Londynie) – generał brygady Wojska Polskiego.

Mieczysław Wałęga
Jur, Mat
Generał brygady Generał brygady
Data i miejsce urodzenia 1 maja 1914
Rzędzin
Data i miejsce śmierci 13 listopada 2009
Londyn
Przebieg służby
Lata służby od 1930
Siły zbrojne Orzełek II RP.svgWojsko Polskie,
Orzel AK.jpgArmia Krajowa
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
powstanie antykomunistyczne w Polsce 1944–1953
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RP Złoty Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W lutym 1930 roku, w wieku 16 lat, wstąpił do Korpusu Kadetów Nr 2 w Chełmnie. Tam w maju 1936 roku złożył maturę. W latach 1936–1938 był podchorążym Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie. 15 października 1938 roku został mianowany podporucznikiem i przydzielony do 17 pułku piechoty w Rzeszowie.

W kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził 4 kompanią 165 pułku piechoty. Udało mu się uniknąć niewoli niemieckiej i wrócił do Rzeszowa, by następnie u schyłku 1939 r. włączyć się w nurt pracy konspiracyjnej, pod pseudonimami „Jur” oraz „Mat”. W konspiracji pełnił funkcję oficera wywiadu Inspektoratu AK Rzeszów. Ponadto był adiutantem Łukasza Cieplińskiego[1]. Po udziale w Akcji „Burza” i wkroczeniu wojsk sowieckich na teren Tarnowskiego „Jur” ukrywał się kolejno w Krakowie i Gliwicach, działając po rozwiązaniu AK w strukturach Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”, gdzie pełnił funkcję szefa oddziału bezpieczeństwa w Okręgu „Śląsk”.

Zagrożony aresztowaniem przez UB i pewnym losem skazańca, za zgodą przełożonego opuścił w 1946 roku kraj i przedostał się do Włoch.

Naczelny Wódz, generał broni Władysław Anders, na podstawie dekretu Prezydenta RP z 12 marca 1937 roku, mianował go podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1965 roku. Na początku lat 70. ukończył zorganizowane przy współpracy z Polskim Uniwersytetem na Obczyźnie w Londynie 2,5-letnie Studium Nauk Polityczno-Wojskowych. Formalnie został przeniesiony do rezerwy w 1985 roku, przy czym jeszcze przez 2 lata z upoważnienia emigracyjnego ministra spraw wojskowych wystawiał dokumenty demobilizacyjne.

Jako oficer podczas emigracji szkolił przez 30 lat kadry dla niezależnego Wojska Polskiego. Był ostatnim przewodniczącym Głównej Komisji Weryfikacyjnej Armii Krajowej w Londynie. W latach 90. państwo Wałęgowie zamierzali wrócić do Polski[potrzebny przypis], jednak z powodów rodzinnych zmuszeni byli pozostać w Londynie. Nigdy nie przyjęli brytyjskiego obywatelstwa, uznając, że nawet na obczyźnie chcą być w pełni Polakami.

W 1973 został odznaczony przez władze RP na uchodźstwie po raz drugi Złotym Krzyżem Zasługi[2].

Postanowieniem prezydenta RP Lecha Wałęsy z 25 października 1994 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[3].

15 sierpnia 2006 roku został przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[4].

24 kwietnia 2008 roku prezydent RP Lech Kaczyński awansował go na stopień generała brygady. Mieczysław Wałęga nie mógł przybyć na uroczystość wręczenia nominacji generalskich i orderów, więc order został mu wręczony w miejscu zamieszkania – w Wielkiej Brytanii.

PrzypisyEdytuj

  1. Trzeba podejmować decyzje dobre dla naszej Ojczyzny. prezydent.pl, 3 maja 2008. [dostęp 13 czerwca 2014].
  2. Komunikat o nadaniu Złotego Krzyża Zasługi. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 30, Nr 5 z 31 grudnia 1973. 
  3. M.P. z 1995 r. nr 1, poz. 9.
  4. Wręczenie nominacji generalskich i orderów. prezydent.pl, 2006-08-15. [dostęp 2017-05-28].

BibliografiaEdytuj

  • Jerzy Majka: 17 Pułk Piechoty. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks", 1992, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej. ​ISBN 83-85621-21-0​, ​ISBN 978-83-85621-21-8​. (pol.)

Linki zewnętrzneEdytuj