Mistrzostwa Azji w Rugby 7 Mężczyzn 2016

Mistrzostwa Azji w Rugby 7 Mężczyzn 2016 (Asia Rugby Sevens Series 2016) – ósme mistrzostwa Azji w rugby 7 mężczyzn, oficjalne międzynarodowe zawody rugby 7 o randze mistrzostw kontynentu organizowane przez Asia Rugby mające na celu wyłonienie najlepszej męskiej reprezentacji narodowej w tej dyscyplinie sportu w Azji. Zostały rozegrane w formie trzech rankingowych turniejów rozegranych wraz z zawodami kobiet pomiędzy 2 września a 16 października 2016 roku.

Mistrzostwa Azji w Rugby 7 Mężczyzn 2016
Asia Rugby Sevens Series 2016
2015 2017
Szczegóły turnieju
Termin

2 września – 16 października 2016

Liczba drużyn

(z 1 konfederacji)

Stadiony

3 (w 3 miastach)

Gold medal blank.svg I miejsce

 Hongkong

Silver medal blank.svg II miejsce

 Sri Lanka

Bronze medal blank.svg III miejsce

 Korea Południowa

Statystyki turnieju
Najwięcej punktów

Hongkong Benjamin Rimene (123)

Najwięcej przyłożeń

Hongkong Lee Jones (13)

W otwierających sezon zawodach zwyciężyli zawodnicy z Hongkongu w finałowym pojedynku pokonując Sri Lankę[1][2], takim samym rezultatem zakończył się także finał drugiego turnieju z udziałem tych samych drużyn[3][4]. Reprezentanci Hongkongu zapewnili sobie triumf w klasyfikacji końcowej zwycięstwem w półfinale ostatniego turnieju, w nim zaś pokonali goszczących na tym etapie po raz pierwszy w sezonie zawodników z Korei Południowej[5][6]. Przedstawiciele triumfatorów zajęli czołowe lokaty w statystykach – najwięcej punktów w sezonie (123) zdobył Benjamin Rimene, w klasyfikacji przyłożeń z trzynastoma zwyciężył zaś Lee Jones[7].

Czołowa dwójka cyklu – zespoły Hongkongu i Sri Lanki – uzyskały awans do turnieju kwalifikacyjnego do World Rugby Sevens Series sezonu 2017/2018 rozegranego wraz z Hong Kong Sevens 2017[6].

KalendarzEdytuj

Turniej Kraj Miasto Data
Hong Kong Asian Sevens 2016   Hongkong Hongkong 2–3 września 2016
Korea Sevens 2016   Korea Południowa Incheon 24–25 września 2016
Sri Lanka Sevens 2016   Sri Lanka Kolombo 15–16 października 2016

Informacje ogólneEdytuj

W walce o tytuł mistrzowski wzięło udział osiem zespołów, a cykl składał się z trzech rankingowych turniejów[8]. Mistrzem Azji została drużyna, która po rozegraniu trzech rankingowych turniejów – w Hongkongu, Incheon i Kolombo – zgromadziła najwięcej punktów, które były przyznawane za zajmowane w nich miejsca. W przypadku tej samej liczby punktów w klasyfikacji generalnej lokaty zainteresowanych drużyn były ustalane kolejno na podstawie[9]:

  • wyników spotkań pomiędzy zainteresowanymi drużynami;
  • lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych w tych spotkaniach;
  • lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych we wszystkich spotkaniach sezonu;
  • lepszego bilansu przyłożeń zdobytych i straconych we wszystkich spotkaniach sezonu;
  • większej liczby zdobytych punktów we wszystkich spotkaniach sezonu;
  • większej liczby zdobytych przyłożeń we wszystkich spotkaniach sezonu;
  • rzutu monetą.
Miejsce Punkty
1 12
2 10
3 8
4 7
5 5
6 4
7 2
8 1

W każdych zawodach drużyny rywalizowały w pierwszym dniu systemem kołowym w ramach dwóch czterozespołowych grup, po czym po dwie czołowe z każdej z nich awansowały do półfinałów, a pozostała czwórka zmierzyła się w walce o Plate. W fazie grupowej spotkania toczone były bez ewentualnej dogrywki, za zwycięstwo, remis i porażkę przysługiwały odpowiednio cztery, dwa i jeden punkt, brak punktów natomiast za nieprzystąpienie do meczu. Przy ustalaniu rankingu po fazie grupowej w przypadku tej samej liczby punktów lokaty zespołów były ustalane kolejno na podstawie[10]:

  • wyniku meczu pomiędzy zainteresowanymi drużynami;
  • lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych;
  • lepszego bilansu przyłożeń zdobytych i straconych;
  • większej liczby zdobytych punktów;
  • większej liczby zdobytych przyłożeń;
  • rzutu monetą.

W przypadku remisu w fazie pucharowej organizowana była dogrywka składająca się z dwóch pięciominutowych części, z uwzględnieniem reguły nagłej śmierci[11]. W przeciwieństwie do poprzednich edycji wszystkie mecze, także finałowe, składały się z dwóch siedmiominutowych części[12].

Przystępujące do turnieju reprezentacje mogły liczyć maksymalnie dwunastu zawodników[13]. Rozstawienie w każdych zawodach następowało na podstawie wyników poprzedniego turnieju, a w przypadku pierwszych zawodów – na podstawie rankingu z poprzedniego roku[11]. W cyklu miało wziąć siedem czołowych zespołów z ubiegłego sezonu oraz zwycięzca rozegranych na początku 2016 roku kwalifikacji[14]. Odbyły się one w formie dwóch turniejów zorganizowanych w dwa ostatnie weekendy lutego 2016 roku w Ćennaj i Al-Ajn[15][16][17]. W obu triumfowała reprezentacja Chińskiego Tajpej zyskując tym samym awans do serii turniejów o mistrzostwo kontynentu[18][19].

TurniejeEdytuj

Hong Kong Asian Sevens 2016Edytuj

Główny artykuł: Hong Kong Asian Sevens 2016.
Miejsce Reprezentacja
1   Hongkong
2   Sri Lanka
3   Korea Południowa
4   Chiny
5   Japonia
6   Singapur
7   Chińskie Tajpej
8   Malezja
  Półfinały Finał
             
   Chiny 17  
   Sri Lanka 19  
 
       Sri Lanka 17
     Hongkong 22
 
 
Mecz o 3. miejsce
   Korea Południowa 14    Chiny  14
   Hongkong 28      Korea Południowa  33

Korea Sevens 2016Edytuj

Główny artykuł: Korea Sevens 2016.
Miejsce Reprezentacja
1   Hongkong
2   Sri Lanka
3   Korea Południowa
4   Chiny
5   Malezja
6   Chińskie Tajpej
7   Japonia
8   Singapur
  Półfinały Finał
             
   Korea Południowa 10  
   Sri Lanka 26  
 
       Sri Lanka 0
     Hongkong 36
 
 
Mecz o 3. miejsce
   Hongkong 29    Korea Południowa  29
   Chiny 0      Chiny  12

Sri Lanka Sevens 2016Edytuj

Główny artykuł: Sri Lanka Sevens 2016.
Miejsce Reprezentacja
1   Hongkong
2   Korea Południowa
3   Chiny
4   Sri Lanka
5   Malezja
6   Japonia
7   Chińskie Tajpej
8   Singapur
  Półfinały Finał
             
   Hongkong 19  
   Sri Lanka 7  
 
       Hongkong 24
     Korea Południowa 19
 
 
Mecz o 3. miejsce
   Korea Południowa 19    Sri Lanka  21
   Chiny 14      Chiny  22

Klasyfikacja generalnaEdytuj

Miejsce Reprezentacja Punkty
HKG KOR SRI Ogółem
1   Hongkong 12 12 12 36
2   Sri Lanka 10 10 7 27
3   Korea Południowa 8 8 10 26
4   Chiny 7 7 8 22
5   Malezja 1 5 5 11
6   Japonia 5 2 4 11
7   Chińskie Tajpej 2 4 2 8
8   Singapur 4 1 1 6

PrzypisyEdytuj

  1. Hong Kong Men claim cup in Asia Rugby Sevens Series opener. asiarugby.com. [dostęp 2016-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-06)]. (ang.).
  2. Wins for Hong Kong and Japan in Asia Rugby Sevens Series. worldrugby.org. [dostęp 2016-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-06)]. (ang.).
  3. Hong Kong Men and China Women Crowned Korea 7s Champions. asiarugby.com. [dostęp 2016-09-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-27)]. (ang.).
  4. DOUBLE DELIGHT FOR HONG KONG'S MEN. worldrugby.org. [dostęp 2016-09-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-26)]. (ang.).
  5. Hong Kong and Japan take Asia Rugby Sevens top honours. worldrugby.org. [dostęp 2016-10-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-17)]. (ang.).
  6. a b Hong Kong Men's Sevens side claim Asian Sevens crown. asiarugby.com. [dostęp 2016-10-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-17)]. (ang.).
  7. 2016 Asia Rugby Sevens Series: Statistics. macoocoo.com. [dostęp 2016-10-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-18)]. (ang.).
  8. 2016 Calander of Events For Asia Rugby. asiarugby.com. [dostęp 2016-10-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-13)]. (ang.).
  9. TOURNAMENT MANUAL, s. 20–22
  10. TOURNAMENT MANUAL, s. 18–20
  11. a b TOURNAMENT MANUAL, s. 20
  12. TOURNAMENT MANUAL, s. 16
  13. TOURNAMENT MANUAL, s. 15
  14. ASIA RUGBY SEVENS SERIES 2015 – TOURNAMENT MANUAL. asiarugby.com. [dostęp 2016-10-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
  15. 2016 Asia Rugby Development Sevens Series – Chennai & Al Ain. asiarugby.com. [dostęp 2016-10-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-05)]. (ang.).
  16. Asia Rugby Development Sevens – Chennai Preview. asiarugby.com. [dostęp 2016-10-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-03)]. (ang.).
  17. Asia Rugby Development Sevens – Al Ain Preview. asiarugby.com. [dostęp 2016-10-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-07)]. (ang.).
  18. Chinese Taipei and South Korea women triumph in Chennai Sevens. asiarugby.com. [dostęp 2016-10-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-03)]. (ang.).
  19. Chinese Taipei Secures Successive Wins and Series Title. asiarugby.com. [dostęp 2016-10-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-07)]. (ang.).

BibliografiaEdytuj