Otwórz menu główne

Modlitwa w Ogrójcu – obraz renesansowego malarza Andrea Mantegna z 1460 roku.

Modlitwa w Ogrójcu
Ilustracja
Autor Andrea Mantegna
Rok wykonania ok. 1460
Technika wykonania tempera na desce
Rozmiar 62,9 × 80 cm
Muzeum National Gallery w Londynie

Obraz jest przykładem fascynacji malarza architekturą klasyczną i starożytnością. Temat dzieła został zaczerpnięty z Ewangelii św. Mateusza (Mt.26.36) i św. Marka (Mk.14.32), ze sceny modlitwy Jezusa w ogrodzie Getsemani na Górze Oliwnej. Jezusowi ukazuje się anioł zapowiadający jego przyszłe męczeństwo, a uczniowie mu towarzyszący posnęli. Obecnie obraz znajduje się w National Gallery w Londynie.

Spis treści

Opis obrazuEdytuj

Mantegana scenę przyozdobił wieloma symbolami nawiązującymi do przyszłego Zmartwychwstania oraz detalami architektonicznymi. Rzymscy żołnierze zostali przedstawieni w strojach klasycznych, Judasz, który ich prowadzi, nosi eleganckie szaty. W tle znajdują się ufortyfikowana Jerozolima z amfiteatrem, kolumnami, dekoracyjnym reliefem i wymyślonymi przez autora budynkami.

Symbolika obrazuEdytuj

W górnym lewym rogu Montegna umieścił aniołów. Ich postacie nawiązują do posągów antycznych i zgodnie renesansową modą przypominają zdrowe dzieci. W ich rękach znajdują się przedmioty męki pańskiej: cierniowa korona, kielich, krzyż, słup i włócznia. W prawym dolnym rogu artysta namalował zwalone drzewo, które symbolizowało grzech. Obok, ze śpiących apostołów, zgodnie z symboliką religii chrześcijańskiej, wyrasta kwitnące drzewo. Zestawienie drzewa suchego i obsypanego kwieciem symbolizowało zbawienie i grzech[1]. Kwitnące drzewo na obrazie symbolizuje przyszłe zmartwychwstanie.

W swym dziele Montegna umieścił również postacie zwierzęce. Na suchej gałęzi siedzi sęp, który symbolizował złą nowinę. Czaple lub pelikany u dołu obrazu są symbolem największej ofiary Chrystusa[2] Na drodze do ogrodu i drodze prowadzącej w górę do nieba znajdują się króliki, które symbolizują duszę chcącą wznieść się do nieba.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Często obecność obu drzew nawiązywało do opozycji Kościół – Synagoga lub dobra i zła
  2. Wierzono, iż pelikan chcąc nakarmić swoje młode, sięga w kierunku piersi gdzie gromadzi pokarm i skąd podaje go pisklętom. Ten gest powoduje ranienie się ptaka w pierś do krwi.