Otwórz menu główne

Monaster Świętych Borysa i Gleba w Torżoku

Monaster Świętych Borysa i Gleba – męski klasztor prawosławny w Torżoku, w eparchii twerskiej.

Monaster Świętych Borysa i Gleba
Борисоглебский монастырь
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Rosja
Obwód  twerski
Miejscowość Coat of Arms of Torzhok (Tver oblast).png Torżok
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Rodzaj klasztoru męski
Eparchia twerska
Ihumen Arseniusz (Leonow)
Klauzura nie
Liczba mnichów (2008) 5
Założyciel klasztoru św. Efrem Nowotorski
Data budowy XI w.
Data zamknięcia 1925
Data reaktywacji 1993
Położenie na mapie obwodu twerskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu twerskiego
Monaster Świętych Borysa i Gleba
Monaster Świętych Borysa i Gleba
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Monaster Świętych Borysa i Gleba
Monaster Świętych Borysa i Gleba
Ziemia57°02′01″N 34°57′24″E/57,033611 34,956667

Klasztor męski w Torżoku założył ok. 1038 święty mnich Efrem Nowotorski, pochodzący z Kijowszczyzny. Była to trzecia powstała na ziemiach ruskich wspólnota monastyczna. Efrem, którego brat Gieorgij zginął razem z książętami Borysem i Glebem, założył na miejscu obecnego klasztoru pierwszą cerkiew pod ich wezwaniem. Wokół cerkwi powstała wspólnota monastyczna złożona z uczniów i naśladowców mnicha Efrema. Zmarły w 1053 zakonnik został pochowany na terenie założonego przez siebie klasztoru.

Szybszy rozwój monasteru nastąpił jednak dopiero w czasie panowania Iwana Groźnego, kiedy arcybiskup pskowski i nowogrodzki Leonid doprowadził do translacji relikwii mnicha Efrema, którego ciało według tradycji nie uległo rozkładowi. Niedługo później świętym ogłoszony został również jeden z uczniów Efrema – mnich Arkadiusz Nowotorski.

W 1928 monaster został zamknięty przez władze stalinowskie. Już wcześniej, w latach 20., z klasztoru zostały zarekwirowane relikwie jego założyciela, które według wspomnień mogły znajdować się w muzeum religii i ateizmu urządzonym w soborze Kazańskiej Ikony Matki Bożej w Petersburgu, zaś w 1925 mnisi zostali zmuszeni do opuszczenia budynków zamienionych na więzienie o zaostrzonym rygorze. Później w klasztorze znajdował się zakład odwykowy dla alkoholików, następnie muzeum etnograficzne.

Do reaktywacji życia klasztornego doszło w 1993 na mocy dekretu biskupa twerskiego i kaszyńskiego Wiktora (Olejnika), który wyznaczył na nowego przełożonego monasteru ihumena Wassiana (Kurajewa). W kompleksie zabudowań monasterskich przeprowadzono również niezbędne prace remontowe. W 2008 wspólnotę monastyczną tworzyło 5 zakonników. Zakonnicy z klasztoru w Torżoku opiekują się cerkwią św. Jana Teologa w tym samym mieście oraz kaplicą Kazańskiej Ikony Matki Bożej w Zaruczu.

BibliografiaEdytuj