Otwórz menu główne

Most San Juanico (fil.: Tulay ng San Juanico) – most znany wcześniej jako Most Marcosa łączy wyspę Samar z Leyte ponad wodami cieśniny San Juanico na Filipinach.

Most San Juanico
Ilustracja
Most San Juanico, widok z Samar w stronę Leyte.
Poprzednie nazwy Marcos Bridge
Długość całkowita 2200 m
Państwo  Filipiny
Miejscowość Tacloban – Santa Rita
Podstawowe dane
Przeszkoda Cieśnina San Juanico
Data budowy 1969-1973
Projektant Arvin Valderrama
Christian Meynard Baral
Położenie na mapie Filipin
Mapa lokalizacyjna Filipin
Most San Juanico
Most San Juanico
Ziemia11°18′10″N 124°58′19″E/11,302778 124,971944

Most jest częścią Drogi Panfilipińskiej, która wiedzie z północnej części wyspy Luzon przez Manilę, Legazpi, Tacloban aż do Davao i Zamboanga na południowmy zachodzie Mindanao.

Dane mostuEdytuj

Most San Juanico został zaprojektowany przez inżyniera Arvina Valderramę we współpracy z Christianem Meynardem Baralem i jest obecnie jednym z najdłuższych mostów w Azji Południowo-Wschodniej. Ma opinię najpiękniejszego mostu na Filipinach. Jego całkowita długość wynosi 2,16 km[1], przy czym rozpiętość przęseł wynosi 1377 m. Konstrukcja mostu oparta jest na 43 podporach, maksymalna wysokość nad powierzchnią wody wynosi 41 m. Największe przęsło znajdujące się nad najgłębszą częścią cieśniny pozwala na przepływanie pod nim większych statków.

Most łączy miasto Tacloban na Leyte z gminą Santa Rita na wyspie Samar. Rozciąga się z niego malowniczy widok na cieśninę San Juanico i jej liczne wyspy. Most znajduje się w odległości 10 minut jazdy od nadmorskiej części Taclobanu i jest dostępny zarówno dla jeepneyów, busów i riksz, jak i dla samochodów osobowych.

BudowaEdytuj

Budowa kosztowała w sumie 21,9 mln USD. Rozpoczęła się 1969 r. i po czterech latach trwania została zakończona w 1973 r. za czasów prezydentury Ferdinanda Marcosa[2]. Kontrakt na realizację projektu otrzymała ówczesna Construction and Development Corporation of the Philippines (Korporacja Budowy i Rozwoju Filipin), która obecnie została przemianowana na Philippine National Construction Corporation (Filipińską Narodową Korporację Budowlaną), która we współpracy z japońskimi inżynierami kierowała projektowaniem i budową[3].

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Cebunetwork
  2. Katherine Ellison, Imelda: Steel Butterfly of the Philippines, New York: McGrawHill, 1988, s. 108, ISBN 971-08-4463-6.
  3. San Juanico Information

Linki zewnętrzneEdytuj