NGC 1277 (również PGC 12434) – galaktyka soczewkowata (S0-a)[2], znajdująca się w gwiazdozbiorze Perseusza w odległości 220 milionów lat świetlnych[3]. Galaktyka została odkryta 4 grudnia 1875 roku przez Lawrence’a Parsonsa[4]. Należy do Gromady w Perseuszu[4].

NGC 1277
Ilustracja
NGC 1277 (HST)
Odkrywca

Lawrence Parsons

Data odkrycia

4 grudnia 1875

Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór

Perseusz

Typ

soczewkowata (S0-a)

Rektascensja

03h 19m 51,4s

Deklinacja

+41° 34′ 27″

Odległość

220 mln ly

Przesunięcie ku czerwieni

0,017044[1]

Jasność obserwowana

13,8m

Rozmiary kątowe

0,8' × 0,3'

Alternatywne oznaczenia
PGC 12434, MCG 7-7-64, ZWG 540.104

Charakterystyka fizycznaEdytuj

NGC 1277 jest bardzo nietypową galaktyką soczewkowatą, w jej wnętrzu znajduje się niezwykła supermasywna czarna dziura (SMBH)[3][5]. Zazwyczaj masa obiektów tego typu wynosi około 0,1% masy całej galaktyki, w przypadku NGC 1277 masa jej SMBH wynosi około 14% masy całej galaktyki i w przybliżeniu wynosi 17 miliardów mas Słońca[3][5]. Czarna dziura w NGC 1277 jest kandydatką na największą znaną SMBH[3][5].

Według badań opublikowanych w 2018 roku galaktyka ta prawie nie zmieniła się przez ostatnie 10 mld lat, więc określana jest jako stosunkowo bliska galaktyka reliktowa[6].

Zobacz teżEdytuj

  • OJ 287 – galaktyka z SMBH o masie ≈18 mld M
  • NGC 4889 – galaktyka z SMBH o masie szacowanej na pomiędzy 5,5 a 37 miliardów mas Słońca

PrzypisyEdytuj

  1. NGC 1277 w bazie SIMBAD (ang.)
  2. Revised NGC Data for NGC 1277 (ang.). spider.seds.org. [dostęp 2012-11-29].
  3. a b c d Black hole upsets galaxy models (ang.). Towarzystwo Maxa Plancka, 2012-11-28. [dostęp 2015-02-25].
  4. a b Courtney Seligman: NGC 1277 (ang.). W: Celestial Atlas [on-line]. [dostęp 2015-02-25].
  5. a b c Texas Astronomers Measure Most Massive, Most Unusual Black Hole Using Hobby-Eberly Telescope (ang.). University of Texas at Austin, 2012-11-28. [dostęp 2012-11-29].
  6. Hubble znajduje pobliską galaktykę reliktową (ang.). Urania – Postępy Astronomii, 2018-03-15. [dostęp 2018-03-15].

Linki zewnętrzneEdytuj

NGC 1274NGC 1275NGC 1276NGC 1277NGC 1278NGC 1279NGC 1280