Naprężenie normalne

Naprężenie normalne jest składową normalną naprężenia całkowitego oznaczaną przez i prostopadłą do płaszczyzny przekroju poprzecznego o normalnej zewnętrznej Naprężenie to jest związane z aksjacyjną deformacją ciała (bez zmiany jego kształtu). Wyznaczanie naprężeń normalnych w przypadku ogólnym wymaga zastosowania metod mechaniki ośrodków ciągłych. W przypadku zginania prętów pryzmatycznych stosuje się dwie hipotezy Eulera-Bernouliego[1]:

  • hipoteza kinematyczna (nazywana też hipotezą płaskich przekrojów) zakłada, że płaski przekrój poprzeczny pręta nieobciążonego pozostaje płaski (nieodkształcony) po przyłożeniu obciążenia wywołującego zginanie,
  • hipoteza statyczna polega na dokonaniu założenia, że jedynymi różnymi od zera naprężeniami, działającymi w każdym przekroju poprzecznym są: i

Z hipotez tych wynika, że rozkład naprężeń normalnych wywołanych zginaniem jest liniowy w obu kierunkach prostopadłych do osi obojętnej przekroju poprzecznego. Wniosek ten dotyczy nie tylko prętów, ale także płyt i powłok[2].

Wymiarowanie przekrojów zginanych w płaszczyźnie wyznaczonej przez osie polega na sprawdzaniu warunku

gdzie:

– moment zginający przekrój,
moment bezwładności przekroju.

PrzypisyEdytuj

  1. B. Olszowski, M. Radwańska, Mechanika budowli, Politechnika Krakowska 2010, s. 21.
  2. Stephen P. Timoshenko, S. Vojnowskij-Krieger, Teoria płyt i powłok, Arkady, Warszawa, 1962.