Otwórz menu główne

Narodowe Centrum Badawcze „Instytut Kurczatowa”

Narodowe Centrum Badawcze „Instytut Kurczatowa” (ros. Hациональный исследовательский центр "Курчатовский Институт") – rosyjska instytucja naukowa, prowadząca badania dotyczące energii jądrowej.

Narodowe Centrum Badawcze „Instytut Kurczatowa”
Hациональный исследовательский центр "Курчатовский Институт"
National Research Center „Kurchatov Institute”
Ilustracja
Data założenia 1943
Państwo  Rosja
Adres Moskwa
Położenie na mapie Moskwy
Mapa lokalizacyjna Moskwy
Narodowe Centrum Badawcze „Instytut Kurczatowa”
Narodowe Centrum Badawcze „Instytut Kurczatowa”
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Narodowe Centrum Badawcze „Instytut Kurczatowa”
Narodowe Centrum Badawcze „Instytut Kurczatowa”
Ziemia55°48′05″N 37°28′37″E/55,801389 37,476944
Strona internetowa

Instytut został założony w 1943 roku jako „Laboratorium nr 2” Akademii Nauk ZSRR. Jego założycielem i pierwszym dyrektorem był Igor Kurczatow. W 1949 roku na bazie Laboratorium nr 2 powstało Laboratorium Instrumentów Pomiarowych Akademii Nauk ZSRR. W 1956 roku laboratorium zostało przemianowane na Instytut Energii Atomowej. W 1960 roku, po śmierci Kurczatowa, Instytutowi nadano jego imię, a dyrektorem został Anatolij Aleksandrow, który sprawował tę funkcję do 1989 roku.

W 1991 roku Instytut uzyskał statut Rosyjskiego Centrum Badawczego, a w 2010 został przemianowany na Narodowe Centrum Badawcze „Instytut Kurczatowa”.

Instytut był wiodącym ośrodkiem prowadzącym badania dotyczące rozwoju energii jądrowej. W 1946 roku uruchomiono w nim pierwszy reaktor jądrowy w Europie. Badania prowadzone w Instytucie doprowadziły do skonstruowania pierwszej bomby atomowej w ZSRR (1949), próbnego wybuchu bomby termojądrowej (1953), czy uruchomienia pierwszej elektrowni atomowej (elektrownia jądrowa Obninsk uruchomiona w 1954 roku). W Instytucie Energii Atomowej opracowano reaktory atomowe, użyte jako napęd lodołamacza (1957), okrętu podwodnego (1958) czy statku kosmicznego. W 1955 roku w Instytucie uruchomiono pierwszy tokamak na świecie.

Oprócz prac bezpośrednio dotyczących energii jądrowej w Instytucie prowadzono badania nad wykorzystaniem zjawiska nadprzewodnictwa w technologiach nuklearnych, a także mikroelektroniką.

BibliografiaEdytuj