Otwórz menu główne

Nikon, imię świeckie Nikołaj Wasiliewicz Fomiczow (ur. 22 maja 1910 w Petersburgu, zm. 13 kwietnia 1995 tamże) – rosyjski biskup prawosławny.

Nikon
Nikołaj Fomiczow
arcybiskup permski i solikamski
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 22 maja 1910
Petersburg
Data i miejsce śmierci 13 kwietnia 1995
Petersburg
arcybiskup permski i solikamski
Okres sprawowania 1977-1982
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia petersburska
Śluby zakonne 11 sierpnia 1962
Diakonat 17 czerwca 1945
Prezbiterat 12 maja 1946
Sakra biskupia 26 sierpnia 1962
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 26 sierpnia 1962
Konsekrator Pimen
Współkonsekratorzy Nikodem (Rotow), Leonid (Polakow), Cyprian (Ziornow), Aleksy (Ridigier)

Urodził się w rodzinie urzędniczej. W 1936 ukończył studia w instytucie transportu kolejowego w Leningradzie, uzyskując tytuł inżyniera energetyka. Pracował w zawodzie do 1945, równocześnie służąc jako hipodiakon kolejnych metropolitów leningradzkich. 17 czerwca 1945 metropolita leningradzki Grzegorz wyświęcił go na diakona, zaś 12 maja 1946 – na kapłana, kierując go do pracy duszpasterskiej w różnych cerkwiach Leningradu. W tym samym roku Nikołaj Fomiczow podjął również w trybie eksternistycznym naukę w seminarium duchownym w Leningradzie, którą ukończył w 1950 z tytułem kandydata nauk teologicznych. Od 1950 do 1952 był proboszczem parafii św. Włodzimierza w Lisim Nosie, zaś od 1952 do 1953 – parafii Podwyższenia Krzyża Pańskiego w Pietrozawodsku. Następnie od 1953 do 1956 był proboszczem parafii przy soborze Przemienienia Pańskiego w Żytomierzu, proboszczem soboru w Wielkich Łukach (1956-1958), służył w cerkwiach w Nowej Ładodze (1958-1960) i ponownie w Leningradzie (1960-1962).

11 sierpnia 1962 w Ławrze Troicko-Siergijewskiej złożył wieczyste śluby mnisze z imieniem Nikon na cześć świętego mnicha Nikona z Radoneża. Trzy dni później otrzymał godność archimandryty. 26 sierpnia 1962 miała miejsce jego chirotonia na biskupa wyborskiego, wikariusza eparchii leningradzkiej, w której jako konsekratorzy wzięli udział metropolita leningradzki i ładoski Pimen, arcybiskup jarosławski i rostowski Nikodem, arcybiskup możajski Leonid (Polakow), biskup dmitrowski Cyprian oraz biskup talliński i estoński Aleksy. Od listopada tego roku nosił tytuł biskupa łuskiego, pozostając wikariuszem eparchii leningradzkiej.

W 1963 przeniesiony na katedrę ryską i łotewską, sprawował urząd przez trzy lata, do momentu ponownego przeniesienia do eparchii archangielskiej i chołmogorskiej. Następnie od 1977 do 1982 kierował eparchią kałuską i borowską, od 1977 jako arcybiskup. Od 1982 do 1984, gdy odszedł w stan spoczynku, był arcybiskupem permskim i solikamskim. Żył od tej pory w Leningradzie, regularnie odprawiał nabożeństwa w cerkwi Włodzimierskiej Ikony Matki Bożej w tym mieście oraz w cerkwi św. Pantelejmona w Siestroriecku. Zmarł po krótkiej chorobie w 1995 i został pochowany na cmentarzu Ławry św. Aleksandra Newskiego.

BibliografiaEdytuj

Poprzednik
Polikarp (Prijmak)
Biskup archangielski
1966-1977
Następca
Izydor (Kiriczenko)
Poprzednik
Mikołaj (Kutiepow)
Biskup kałuski
1977-1982
Następca
Ilian (Wostriakow)