Otwórz menu główne

Ołeksandr Petrowycz Hułewski, ukr. Олександр Петрович Гулевський, ros. Александр Петрович Гулевский, Aleksandr Pietrowicz Gulewski (ur. 18 marca 1928 we wsi Kriwoje Oziero, w obwodzie samarskim, Rosyjska FSRR, zm. 11 lipca 2004 w Kijowie, Ukraina) – ukraiński piłkarz grający na pozycji napastnika, trener piłkarski.

Ołeksandr Hułewski
Pełne imię i nazwisko Ołeksandr Petrowycz Hułewski
Data i miejsce urodzenia 18 marca 1928
Kriwoje Oziero
Data i miejsce śmierci 11 lipca 2004
Kijów
Wzrost 168 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1946–1953 Krylja Sowietow Kujbyszew 142 (46)
1954 Torpedo Moskwa 21 (4)
1955 Krylja Sowietow Kujbyszew 22 (5)
1956–1957 Zenit Leningrad 26 (7)
1957–1961 Trudowi Rezerwy Ługańsk 117 (61)
W sumie: 328 (123)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1964 Komunareć Komunarsk
1973 Tawrija Symferopol
1974 Zirka Kirowohrad (dyrektor)
1975–1977 Krywbas Krzywy Róg
1977–1978 Krylja Sowietow Kujbyszew
1978–1980 Metałurh Zaporoże
1980–1982 Krystał Chersoń
1986 Spartak Żytomierz
1986–1987 Szachtar Gorłówka
1991 Wahonobudiwnyk Stachanow

Spis treści

Kariera piłkarskaEdytuj

Kariera klubowaEdytuj

W wieku czterech lat wraz z rodziną przeniósł się do Samary. Mając dwanaście lat zaczął grać w piłkę nożną - w Szkole Piłkarskiej Dinamo Kujbyszew. Pierwszy trener M.A. Senin. Pracował w fabryce obuwia, a następnie w Zakładzie im. Mołotowa. Jesienią 1946 roku otrzymał zaproszenie do drużyny rezerw Krylja Sowietow Kujbyszew, a 27 maja 1948 po raz pierwszy zagrał w pierwszej drużynie Krylji. W 1954 przeszedł do Torpedo Moskwa, ale po roku występów powrócił do Krylji. W latach 1956-1957 bronił barw Zenitu Leningrad. W 1961 zakończył karierę w klubie Trudowi Rezerwy Ługańsk[1].

Kariera trenerskaEdytuj

W 1964 rozpoczął karierę trenerską prowadząc Komunareć Komunarsk. Następnie po dłuższej przerwie, dopiero w 1973 objął stanowisko głównego trenera Tawrii Symferopol. Pracował jako dyrektor klubu Zirka Kirowohrad. W kolejnych latach pracował jako szkoleniowiec zespołów Krywbas Krzywy Róg, Krylja Sowietow Kujbyszew, Metałurh Zaporoże, Krystał Chersoń, Spartak Żytomierz, Szachtar Gorłówka i Wahonobudiwnyk Stachanow. Zmarł 11 lipca 2004 w Kijowie.

Sukcesy i odznaczeniaEdytuj

Sukcesy piłkarskieEdytuj

Sukcesy trenerskieEdytuj

Sukcesy indywidualneEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj