Pęczek smukły

Pęczek smukły (łac. fasciculus gracilis) – pęczek aksonów, biegnący w grzbietowej części rdzenia kręgowego w sznurach tylnych. Należy do dróg rdzeniowo-opuszkowych. Przewodzi czucie proprioreceptywne od receptora do jądra smukłego w rdzeniu przedłużonym. Pęczek smukły jest utworzony z włókien wywodzących się z segmentów krzyżowych, lędźwiowy i większości piersiowych.

Przekrój przez rdzeń kręgowy według Graya. Zaznaczono pęczek smukły (Golla)

Opisany przez szwajcarskiego anatoma Friedricha Golla i niekiedy nazywany pęczkiem Golla.

BibliografiaEdytuj

  • Olgierd Narkiewicz, Józef Markowski, Wiesław Łasiński, Michał Reicher: Układ nerwowy ośrodkowy. Warszawa: Państ. Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1981. ISBN 83-200-0368-7.