Otwórz menu główne

Pałac w Malejowcach – wybudowany w 1788 r. przez Jana Onufrego Orłowskiego w Malejowcach w stylu Ludwika XVI[1].

Pałac w Malejowcach
Ilustracja
Pałac od ogrodu
Państwo  Ukraina
Miejscowość Malejowce
Typ budynku pałac
Architekt Dominik Merlini
Inwestor Jan Onufry Orłowski
Ukończenie budowy 1788 r.
Pierwszy właściciel Jan Onufry Orłowski, Ignacy Krasicki, hr. Ignacy Krasicki, Ignacy Orłowski
Położenie na mapie obwodu chmielnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu chmielnickiego
Pałac w Malejowcach
Pałac w Malejowcach
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Pałac w Malejowcach
Pałac w Malejowcach
Ziemia48°59′40″N 26°58′59″E/48,994444 26,983056

Spis treści

ArchitekturaEdytuj

 
Malejowce

Dwupiętrowy pałac wzniesiono w porządku doryckim z ciosanego kamienia według projektu Dominika Merliniego lub Jakuba Kubickiego[1]. Od frontu pałac posiadał portyk z czterema kolumnami podtrzymującymi tympanon[2].

WyposażenieEdytuj

W pałacu mieściły się: kaplica, biblioteka licząca 7600 dzieł, gabinet numizmatyczny, jeden z większych w kraju, ze szczególnie pięknym zbiorem medali greckich, monet hiszpańskich i pochodzących z rzymskich koloni. Gabinet utworzony przez ks. abp. Ignacego Krasickiego, został znacznie powiększony przez jego bratanka hr. Ignacego Krasickiego (1767-1844). Zbiory odziedziczył jego wnuk Ignacy Orłowski (1813-1895)[3], syn Róży z Krasickich Orłowskiej (1787-1880).

OgródEdytuj

Obiekt położony był nad skalnym jarem, którym płynie rzeka Usza. Jar zamieniono w ogród, który upiększyła Róża z Krasickich Orłowska. W ogrodzie znajdowały się obszerne oranżerie, figarnie, duża kaskada o wysokości 48 stóp, pod którą w skale zostały wykute jaskinie z ołtarzami i posągami świętych; ozdobne łazienki oraz ptaszarnie[4].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 9: Województwo podolskie, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1996, s. 209-232, ISBN 83-04-04268-1, ​ISBN 83-04-03701-7​ (całość).
  2. Antoni Urbański: Z czarnego szlaku i tamtych rubieży: zabytki polskie przepadłe na Podolu, Wołyniu, Ukrainie. Warszawa: 1928, s. 24.
  3. Ignacy Orłowski. www.sejm-wielki.pl. [dostęp 23.12.2013].
  4. Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI. Warszawa: 1880-1902, s. 8-9.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj